Konu: Ne İster Bu Kadın

Alıntıdır............

Ne ister bu kadın ...?

Yerli mekanlarda kendini yabancı hissetmeye başladı mı kaybolmak ister bu kadın . Tüm amacı bulunmayı istemek ile istememek arası bir yerlerde yitip gitmektir. Ufuk çizgisindeki yelkenliler gibi puslu bir görüntü olsun ister silueti. Varlığı vardır ama bir o kadarda uzaktadır etrafındakilere. Ona ulaşılmasını istemek, duvarlarının yıkılması için birilerinin emek vermesini beklemek. Emeksiz ilişkiler kolaydır ama bir okadar da çabuk yıkılır. Emek verilmiş bir ilişki sonuna kadar dayanıklıdır dış koşullara, zorluklara,çırpınışlara. Kuruluşu ne kadar zahmetli ve uzun ise yıkılışıda bir okadar uzun ve acıdır.

Kimi zamanda kendi ruhunun küçük patikalarında, dar ve yokuşlu yollarında koşmak, arnavut kaldırımlı taşlarının üstünde bisiklete binmek ister . Giden bir arabanın arkasına asılır gibi hayata asılmıştır bir ara ve yorgundur şimdi. En son kendi ile ilgilenmesinin üzerinden uzun zaman geçmiştir. Herşey etrafında ona ait olmayan bir hızla gitmişdir ve şimdi durmak geriye bakmak gereklidir. Ayak izlerini tersine çeviremeyeceğine göre düz izlere tersden bakma zamanıdır artık.

Tüm istediği huzur içinde uyumak ve güzel rüyalar görmektir. Dışarda yağmur yağarken yorgan altında sıcacık uykuyu ve huzuru hissetmek kadar basit ama yoğun duygulardır. Sevmektir belkide yeniden,yeniden ve yeniden. Sevdik ayakların ayaklarına değmesidir, sıcacık. Soğuk geceler, sıcak geceler hiç farketmez edepsizce ayaklarını özlemektir sevgilinin. Kokusunu duymak , kendi yastığını onunla paylaşmak huzur, güven, mutluluk gibi ne derseniz hoş bir duygudur aradığı.

Ne aradığını tam bilememektedir belki ama, ne aramadığınıda bilmektedir. Hayatın onu itelediği hızla gitmekten yorulmuştur, hızla giderken etrafındaki seyredemediğinden içi pişmanlık doludur. Aradığı , yavaş giden bir tren hızında etrafı seyrede seyrede, hayatı içine sindire sindire bir süre gitmektir. Sıkıldığında ise bir sonraki durakta inip istediği hızda geri dönmek. En çok istediğide döndüğü noktada emek verilmiş ilişkileri onu bekler bulmaktır .

Bütün istediği bu kadınca adlandırılan duygularda yalnız olmadığını hissetmek , ayaklarını çıplak bastığı kumsalda, ıslandığı yağmur altında yalnız olmadığını bilmek , puslu silueti yavaş yavaş görüş hizasına girerken yaşadım, pişman değilim diyebilmektir. Belki de ne olabildiğini, nereye kadar diyebileceğini ve kadın olduğunu bilmektir.

Ölmek Sensiz Olmaksa

Sana dokunmakla başlar her şey.
Sonra gelir seni sevmek,
Sana tapılası aşkı yaşamak
Ve gözlerinde ölmek.

Sana özlem dolu dizelerle
Devam eder mutluluk.
Sonra gelir sana alışmak,
Yokluğunda ağlamak
Ve sessizlikle yaşamak.

Sana bağlılık yemini ederek son gelir.
Biter tüm beyaz yalanlar,
Yastağımdaki ortağım
Belki de annesi duygularımın.
Sonra gelir yaşlanmak,
Bir cezve kahveyi paylaşmak
Ve çizgilenmiş yüzde anıları tazelemek.

Sana bir ömrü vermekle biter her şey.
En büyük yalnızlık başlar.
Geride bıraktıklarınla devam edenlere
Senin konun siner ya
Sonra gelir dokunmayı özlemek,
Gözlerine ölesiye bakmak
Ve ölmek.

Ölmek sensiz olmaksa
Ölmeyim.
Yaşamaksa eğer
Bırak nefeslerim sana olsun.

çok anlamlı bir yazı.. Paylaştığın için çok teşekkürler arkadaşım..

Hep bir ümit uğruna yaşıyoruz hepimiz
Mutluluğun ardından koşuyoruz hepimiz
Kimi pulda parada aşkı arar, kimimiz
Düşünür kara kara , ağlar çaresiz..

Ağlama arkadaş, ağlama aşk için
Şu kısacık hayatta bu yaşlar niçin?
Ağlama arkadaş, ağlama aşk için
Bu günler geri gelmez , gider gençliğin

Boşver boşver arkadaş başka bulursun
Bütün kalbin sevinçle neşeyle dolsun
En kötü günlerimiz hep böyle olsun
Mutluluklar bizimle elem yok olsun

Kapılma hayallere bir gün dönecek diye
Haydi sil gözlerini bakma maziye
Sakın kanma bir daha, kanma tatlı sözlere
Bu ders olsun sizlere, yaşlı gözlere

ILHAN IREM

Nede olsa ben her akşam sana ağlar...

Sevdiğimsin benim
Özlediğim,beklediğimsin
Geceme sabah,günüme güneşsin
Tek tasalandığım
Tek kaygılandığımsın
Ama ne ilksin sen nede son olacaksın
Biliyorum sende beni unutacaksın
Belki bir adım kalacak dilinde
Belki eski bir dost diye anacaksın
Sana değil sitemim kırılıp darılmayasın
Alışmışım ben o öksüz terkedilişlere
Alışmışım yalan gülüşlere
Zoraki öpüşlere
Her aşk mucizesiyle gelmeli
Olmazı oldurmalı
İmkansızı başarmalı demişlerdi ya bir kere
Başarılamayan ilk imkansız
İnan sen olmayacaksın
Biliyorum sende gideceksin
Tüketeceksin
Bitireceksin
Ve sadece gideceğini bilmek
Ve bile,bile seni sevmek
Ve beklemek gidişini
Ve beklemek ölüm
Ve beklemek zulüm
Ve beklemek kahır o amansız ayrılığı
Vazgeçilmişliklerin ötesinde şimdi yüreğim
Her başlangıcın sonu hazır
Her vuslat bir veda
Her aşk bana ayrılık aslında
Nedenini sakın sorma
Asıl inciten nedeni
Nedeni acıtan yüreğimi
Nedeni ıslatan gözlerimi
Sakın nedenini sorma
Hiçbiriniz anlamadınız beni
Ama hoşunuzada gitmişti bu sevgi
Sonra iki damla yaş ile öptünüz tenimi
Sıcaktı vedanız,sarıldınız boynuma
Öz kardeşinize sarılır gibi
Artık kızmıyor artık ağlamıyorum
And olsunki
Hiçbirinize yok ahım
Ama keşke
Lanet bir keşke dolanıyor dilime
Ne edeyim işte
Yüreğim izin istemedi
Sormadı bana bir kere
Sorsa kabul edermiyim
Defalarca izlemişim bu filmi
Sonunu bile,bile tekrardan izlermiyim
Keşke diyorum şimdi
Milyonlarca lanet olası keşke
Hadi git
Seni benden çok sevene git
Hani o seninde çok sevdiğine
Hadi,hadi git
Çabuk git
Ölümün en acısızı en hızlı olanıdır
Adımların kovalasın birbirini
Hızlı,hızlı git
Hadi git ne olur
Gücüm tükenmeden git
Gitki ayrılığına dayanacak takat kalsın bedenimde
Git,git
Gecemin sabahını
Günümün güneşini alda git
Git tasalarım kaygılarım bende kalsın
Nede olsa ben her akşam sana ağlar...

Günün Yazarı Bilinmiyor u Faili meçul

Sevda hastanesinin
Ayrılık koridorlarından
Hızla bir sedye geçirdiler
İhanet kokan morguna doğru.

Otopsi doktorları toplandı
Sevda vurgunun başına
Bulmak için Ölüm nedenini

Kalbini açtılar incitmeden
Mekanlar döküldü
İçinde çoşku olan
Sevgi olan
Hasret olan
Özlem olan
Kırgınlık olan
Ayrılık olan
Kucak dolusu çiçekler olan

Her bir mekan ayrı bir çiçek.
Tek tek açtılar içlerini
Kadıköy’de güller heyecanlı ürkek
Mısırçarşısı’nda sümbüller sevecen sıcak
Gülhane’de laleler gökkuşağı
Galata köprüsünde manolyalar yosun kokulu
Çiçek pasajında menekşeler hercai
Galata kulesinde kardelenler güneşe uzanırcasına
Bursa’da şebboylar hafif sararmış
Bilecik’te uyku çiçekleri korkulu
Karamürsel’de fesleğenler özleme aç
Eskişehir’de karanfiller kan kırmızısı

Otopsi raporu:
Vurulmuş

Suçlu:
Derinlerde bir çift yeşil göz
Kurşun misali.


Sonuç:


Faili meçhul…!


YazaR BiLiNMiYOR

Şiiir gerçekten baya anlamlıymışş biraz önce başka bi şiire güsel dedim ama bu daha güselmiş )

Günün Ünlüsü CAn dündar

İHTİYAR BALIKÇI

İhtiyar balıkçı, Karayibler'de 85 gün olta salladıktan
ve eve eli boş döndükten sonra bir gün iyice açılıp
"büyük balık"ı yakalar.

Lâkin kıyıya dönerken, yedeğine aldığı, teknesinden
yarım metre daha büyük olan bu kılıç, yol boyu kan
kokusuna gelen canavar köpekbalıklarınca didik didik
edilir. Bu korkunç mücadeleden elinde kala kala
dev balığın iskeleti kalmıştır.

Kan revan içinde, uykusuz ve bitkin sahile yanaşırken
"Beni adamakıllı yendiler... Hem de ne yeniş." diye
geçirir içinden. Sonra silkinir ve yüksek sesle şunu söyler:
"Yenilmedim aslında, belki biraz fazla açıldım, o kadar..."

Hayat yolculuğumuz da öyle değil midir?
Kimi için güzel bir kadındır "büyük balık", kimi için
zengin bir damat... İyi bir hayat... Hayırlı evlat...
Ya da müstakil ev, son model araba, sınırsız servet...

Kimi, "büyük balık"ı hiç göremeden ölür. Kimi, bir kez
tuttu mu, bir daha açılmaz hiç... Onunla gömülür.

Kimi ise; yaşam denilen, şakaya gelmez deryanın dalgalarında
yalpalana yalpalana arar büyük balığı bir ömür boyu...

Açıldıkça bulma şansıyla birlikte artar, yitirme ihtimali...
Zor bulanlar, çabuk yitirir bazen...
Acımasızca yağmalanır ve sonuçta elde bir kılçıkla kalakalırlar.

Yenilgi değildir onlarınki aslında...
Olsa olsa biraz fazla açılmışlardır.

Ama insanlık, kısmen de, onların fazla açılması sayesinde ilerler.

***

Ünlü romanın esin kaynağı olan Kübalı balıkçı Gregorio
Fuentes 104 yaşında ölmüştü.

"Ensesinde derin kırışıklıklar olan sıska adam,"
Küba'da dünyaya veda etmeden önce, Ankara'da hafızama
son bir ağ atıp geçmişti.

Bir şişe rom karşılığı çektirdiği son fotoğraflarına
bakarken, "Keşke bu fırtınalı yolculuğun sonunda
hepimiz aynı şeyi yüksek sesle söyleyebilsek"
dedim kendi kendime:
"Yenilmedim aslında, belki biraz fazla açıldım, o kadar..."



Can Dündar

Günün Duygusalı

Susmalıyım...

Yine bir gece ve yine baş başayım kendimle, işte yine seni bulup kaybettiğim
yerdeyim.

İnsanın bir şeylere karar vermesi ne kadar zor; ya seni içime gömmeli ya da
artık içimden söküp atmalıyım. Ama her ne olursa olsun susmalıyım. Hangisi daha
zor, hangisi daha acı? Gerçekten gitmeli miydin, yoksa kalıp yanımda savaşmalı
mı?... Bir yol arıyorum kendime, bulduğum tüm yollarsa sana çıkıyor…

Kapanmalı artık gözlerim. Sonsuz bir karanlıkta tek başıma yürümeye devam
etmeliyim... Yürümeliyim ardıma bile bakmadan, yürümeliyim parçalayarak
değerleri ve sevgileri, yok ederek yaşadığım tüm zamanları...

Nasılda acımasız zaman. Nasıl da yüceltmiştim seni gözümde. Tutup kendi
ellerimle koymuştum en yükseğe, sonra keyifle izlemiştim yüceliğini. Ama yine
ben bitirmeliyim. Tutup kollarından indirmeliyim olduğun yerden. Ya da seni
ölene kadar yaşatmalıyım içimde..... Ne kadar zor bir karar..

Bir yanım: “ Bir daha kimse, hiç kimse onun kadar çok sevilmeyecek ”, derken, bir
yanım sakin, sessiz...

Zaman geçiyor, acım dinmiyor. Kapanmıyor yaralarım.. Tükenirken ben, aklımda bir
tek sen... Görüyor musun, yine konuşuyorum ama sessizce. Susmayı öğreniyor
yüreğim..

Ama ben kararımı verdim...

Seninle olduğum zamanları düşünmek bile bana mutlulukların en büyüğünü
yaşatıyor..
Seni Seviyorum ve Ölene Kadar Seveceğim...

Yüregine saglik!
Siirler de yazi da cok güzel!