Konu: Varlığın Var Olup Olmadığı Problemi

Varlığın var olup olmadığı problemi eski Yunan felsefesinden beri tartışılan bir sorudur. Bu tartışmada başlıca iki anlayış karşı karşıyadır. Bunlar;

1. Varlığın var olup olmadığı problemi,
2. Varlık varsa, bunun ne olduğu problemi' dir.


Bu problemler iki karşıt düşünce akımını oluşturmuştur. Bu karşıt akımlardan ilki 'nihilizm’, diğeri ise ‘realizm’dir.

Nihilizm Düşüncesinde Varlık Problemi:

'Nihil' Latince 'hiç' anlamına gelir. Nihilizm de hiççilik öğretisi olarak anlaşılır. Nihilist anlayış ilkçağda şüpheci düşünürler tarafından geliştirilmiştir. Şüpheci düşünürlerden Gorgias’a göre hiçbir şey var değildir. Var olsaydı bile bilinemezdi. Bilinse bile, başkasına bildirilemezdi.

Bilgi kuramı bakımından nihilizm, tüm bilgisel hakikatleri ve değerleri yok sayar. Bu bakımdan nihilist düşünür Nietzsche (1844-1900) dir. Ona göre “ nihilizm bizim bütün yüksek değerlerimizin sona erdiğini düşünen mantıktır.” Bu kökten inkarcı tavrı ile Nietzsche, kendini Avrupa’nın ilk ve en yetkin nihilisti olarak tanımlar.

İlkçağda Çin düşünürü Lao Tse (M.Ö.570- 485) Tao’culuk anlayışı ile nihilizmi temsil etmiştir. Bu felsefeye göre, insan varlığı açıklayamaz. Mutlak varlık bir ilkedir, biçimi, maddesi yoktur, görünmez, işitilmez, elle tutulmaz ve belirsizdir. Değişmez, ama, bütün değişmelerin nedenidir, her şeyin kaynağı ve ereğidir. Buradan anlaşıldığı gibi, Tao varlık değil, hiçliktir.

Realizm Düşüncesinde Varlık Problemi:

Realist anlayışa göre varlık insan bilincinin dışında bir gerçekliktir. Yani varlık, nesnel gerçekliği ile kabul edilmelidir. Bu realizm içinde çocuksu realizm (nahiv realizm), algılarımızın bize bildirdiği nesnelerin varlığını doğal olarak var diye kabul eder. Yine bir realist anlayış olan eleştirel (kritik) realizm ise, duyularımızın sübjektifliğini öne sürmesine karşılık, düşüncemiz ile objektif, kendi başına var olan bir varlığı kavrayabileceğimizi iddia eder. Bu anlayışlar günümüze kadar temsilciler bulmuşlardır.



evet sizce varlık varmıdır?

eshquia yine döktürmeye başlamıssın abi helal

descartes'in de söylediği gibi düşünüyorum o halde varım

Nihilistlerin tehlikeli bir yanı olarak sunu gorurum nedense o da boşvermişlik...aman sendecilik gibi...

aslında sorun ne evrim ne ideoloji nede vs... vs... dir
asıl sorun "İNANMAK" yada "İNANMAMAKTIR"
Aslında "İNANMAYAN" insan YOKTUR.
yaptığım uzun araştırmalar sonucu şunu söyleyebilirimki inanmayan(ateist) sınıfına gren insanlar gerçekte, genelde küçük yaşlarında veya sonra çok acı çekmiş ve bunu kaldıramamış insanlardır bu acıyı kaldıramadıklarından dolayı veya kendilerine haksızlık yapıldığını düşündüklerinden dolayı birisinden intikam almak isterler ve TANRI yı hedef seçerler ,ve tek tanrılı dinlerde TANRI nın istediği ilk şey insanların kendisini tanımak olduğundan dolayı ,ateist TANRI ya verebileceği en büyük cezanın onu tanımamak olduğunu düşünür (genelde ateistlere dikkat ederseniz insan sevgisi,hayvan sevgisinden bahsederler yani TANRI yı kafasından sildikten sonra yeni bir TANRI(bunun bir put gibi bir obje olması gerekmez) bulurlar işte bu insanlara hayvanlara vs... sevgi şeklinde kendini gösterir ateist TANRI yı cezalandırmış ve kendine göre yeni bir TANRI bulmuştur zaten işin ilginç yanı (Aslında "İNANMAYAN" insan YOKTUR.) dediğim budur çünkü kendine yeni bir TANRI bulmasa insan "YAŞAYAMAZ" veya yaşayan ölü olur Günümüzde malesef nereye bakarsanız bakın hele hele gençlerde bu yeni TANRI arayışı vardır medyada bunu körüklemektedir
YALNIZ ŞUNU SÖYLEMELİYİMKİ YENİ "TANRI" ARAMAK "MODERNLİK,GELİŞMİŞLİK" DİİL BEYNİN BİLİNÇLİCE UYUŞTURUP SAF GERÇEĞİ GÖRMEK İSTEMEMEKTİR BU YOBAZLIKTIR

Olmak Yada olmamak işte bütün mesele bu.

KESİNLİKLE VARLIK VARDIR DOKUNUYORSAM TADIYORSAM KOKLUYORSAM HİSSEDİYORSAM GÖRÜYORSAM VE EN ÖNEMLİSİ İNANIYORSAM O ŞEY BENİM İÇİN VARDIR KİMSE AKSİNİ İDDAA EDEMEZ

Şüpheciliği temsil eden ki ben onlara şüpheciliği seven diyorum düşünürlerin varlığın olmadığını olsa bile bilinemeyeceğini söylemeleri onların şüphecilikleriyle ters düşen bir durumdur. şüphe etmek için şüphe edilecek bir olgulunun varlığını kabul etmek lazım. Şüphe insanın emin olamadığı durumlarda ortaya çıkar.

dj_OPT tarafından gönderildi.

KESİNLİKLE VARLIK VARDIR DOKUNUYORSAM TADIYORSAM KOKLUYORSAM HİSSEDİYORSAM GÖRÜYORSAM VE EN ÖNEMLİSİ İNANIYORSAM O ŞEY BENİM İÇİN VARDIR KİMSE AKSİNİ İDDAA EDEMEZ

evet basta herkes oyle dusunuyor ama aslinda konu bu kadar basit degil gorundugu kadar basit degil bazi filozoflarin dusucnesine gore varlik diye bir sey yok diyeceksin ne kadar saçma yani elimi duvardan geçirebilrmiyim madem varlik diye bir sey yok benim hissettigim seyler ne bazi filozoflar soyle çikliyor senin hissettigin seyler bazi kimyasal reaksiyonlar sonucunda elde edilmis seyler yani insanin beyni bazi kimyasal tepkiler sayesinde o seyleri goruyor hissediyor vs ..mesela basit bir ornek mesela sen mavi bir tas goruyorsun, aslinda o tas mavi diyemezsin çunku fiziksel tepkiler sonucunda o mavi oluyor ya simdi bu delimi diyorsundur ama gerçekten o tas butun renkleri aliyor ve bize sadece maviyi gonderiyor o yuzden sen onu mavi olarak goruyorsun yani bunun fiziksel bir açiklamasi var ama kopekler belki onu mavi olarak degil siyah beyaz olarak goruyorlar yani sadece insanlar kendi anatomik yapilari sayesinde onu bizim gordugumuz gibi goruyorlar ve bu butun canlilar için geçerli bir sey olmayabilir bu yuzden "o tas mavi " desek yanlis olur diyor bazi filozoflar ben katiliyorum demedim ama sadece sana basit bir ornekle anlatmaya çalsitim kafani iyice karistirmadiysam