Konu: (Son) Fısıltı

Yan yana masalarda bir daha asla tekrarı olmayacak son yanyanalık…

Uzun bir gece!

Ve nihayet bir tarihin daha gönül arşivinden yok oluşunu kabullenme…

Rakıya, şaraba, anılara ve geceye inat ayrılığın şerefine kaldırılan kadehler... Ellerin, sesin ve hep aydınlık o güzelim yüzün…

Aldığın her yudumda ruhum adını fısıldarken yüreğine yaşamla ölüm arası ağır çekim bir veda dilleniyordu! Yarım kalmayacaktık, bu sefer eksik dönmeyecektim evime….

Gece sonunda bana kalanlar…İçimdeki sen:

Hiç değişmedin; ne olursa olsun hiç değişmedin ve bu yüzden delicesine sevildin,özlendin. Yüreğine yağdırdığım yağmurlara; öfkeyle kopardığım kasırgalara rağmen bir gün olsun beni incitebilecek tek sözcük çıkmadı ağzından. Aynı asalet, aynı berraklık ve aynı sağlam duruş...

Ve şimdi;
Son kez fısıldıyor yüreğim:
Kabullendim. Hoşça kal meleğim.


Alıntı

kabullenmek acı vermemeli,aksine gerçeği kabullenmek daha çok huzur verir.
gerçekle yüzleşmekten korkup hergün canının yanmasından ise bir kere tüm gerçekliği ile yüzleşip bir kere canının yanması daha iidir...
ama yinede kurt cobain'in şu sözü hep kulaklarımın dibindedir nedense;"sönüp gitmektense yanmak daha iidir..."

Gece sonunda bana kalanlar…İçimdeki sen

Kalmasını istediği o zaten

Güzel bir paylaşım teşekkürler canım..