Konu: Ölümüne sevmek... Doğru olan bu mu ?

Uzun bir süre şehri seyretmişlerdi.
Şehrin suya yansıyan ışıkları tıpkı şimdiki gibi denizin çalkantıları arasında dans ediyordu o zaman da.
Tek bir fark vardı.
Sevdiği adam yanında yoktu.
Yağan yağmurun altında ne kadar yürüdüğünü bilemiyordu.
Kelimenin tam anlamıyla iç çamaşırlarına kadar ıslanmıştı ama umursamıyordu. Köprünü üstüne geldi.
Kenardan şehrin ışıklarına bakıyordu.
Alnından süzülen yağmur damlaları gözlerinin içinden geçerken göz yaşlarıyla karışıyor ve şehrin, damlalara yansıyan ışıkları, hüznü anlatan bir ışıltı saçıyordu.

Aklına yaşadığı bu şehirle ilgili, sevdiğinin anlattığı o hikaye geldi.
Yine bu köprüde yürüyorlardı.
Erkek durup şehrin ışıklarına bakmıştı

- Bilir misin? Ben bu şehrin canlı olduğuna inanırım.

Tıpkı bir insan vücudu gibi.
Şu karşıda gördüğün ışıklı evler onun hücreleri.
Yollarsa onun kan damarları.
Gündüzleri, kan damarlarında dolaşan ,binlerce, milyonlarca insanla ona hayat gelir .
Geceleri, kan damarı olan sokalar da ki insanlar çekilince. Oda evlerinde ki insanlar gibi uykuya dalar.

- Ama ışıkları yanıyor.
Demek ki uyumuyor demişti kız, muzipçe gülümseyerek.

- Yo dedi delikanlı.
Işıkların başka bir anlamı var.
Onlar yaşananlara şahitlik eder.
Kim bilir o ışıkların altında neler yaşanıyor.
Hepsinin aydınlattığı farklı hayatlar ve duygular olduğuna eminim .
Kimi bir hüznü aydınlatırken kimisi de mutlu bir ortama ışık veriyordur.
Belki şurada ki ışığın altında yeni bir aşk filizlenirken bir diğerinde hüzünlü bir şekilde son buluyordur.
Aslında bütün o ışıkların altında, farklı dünyalar var ve hepsi orada yaşananlara şahitlik ediyorlar.
Bence her yeni yanan ışıkla, taze bir can gelir dünyaya ve her sönenle birlikteyse, bir hayat yitip gider usulca.

Yaşanmışlıklarını gökyüzüne saçarak.

Uzun bir süre şehri seyretmişlerdi.
Şehrin suya yansıyan ışıkları tıpkı şimdiki gibi denizin çalkantıları arasında dans ediyordu o zaman da.
Tek bir fark vardı.
Sevdiği adam yanında yoktu.
Kötü bir trafik kazası almıştı onu elinden.
Gece sinemadan çıkmışlar ve eve dönüyorlardı.
Cadde den karşıdan karşıya geçerlerken, sarhoş bir sürücünün kullandığı bir araba hızla üzerlerine gelmişti.

- Nilaaaaaay! Tek hatırladığı sevgilisinin adını haykırışıydı.
Sonra itildiğini anımsıyordu sevgilisi tarafından.
Yerden doğrulduğundaysa hızla kaçan bir arabanın ardında, yerde yatan sevgilisini gördü.
Sevgilisi onu iterek arabanın önünden uzaklaştırmış ama kendisi kurtulamamıştı.

Aradan bir sene geçmesine rağmen Nilay'ın acısı dinmemiş, tam tersine gün geçtikçe daha da büyümüştü.

- Neden diyordu kendi kendine. Neden beni kurtardın. Neden bende seninle ölmedim de sensiz kaldığım bu hayatta her gün tekrar tekrar ölüyorum.

Köprünün üzerinde artık kimse yoktu İleride şehrin ışıklarından biri söndü. Gökyüzünde birkaç parıltı belirdi, bir hayattan geri kalan ve sonra yitip gitti, usulca...

Cok guzel bir hikaye... Gercekten...

Ama, O'nu yasamak icin "yasamak" gerektigine inaniyorum

abla sen yazma neden bilmiyorum ama yazınca sanki yüreğimde alevler fışkırıyor

sen dertlisin abla emeğine sağlık

çok şahane bir hikaye;emeğinize sağlık.

kadere bak başıma aynı şey geliyor galiba abla bak şu işe

egerki sen üzülürsen seni görmem çünkü seni seviyorum
seni seviyorum ,uzaklara gidebiliriim istersen ,
sana ummadığın bir anda hakaret edebilirim seni sevdiğimden
nete tamamen küsebilirim seni sevdiğimden
bir daha hiç gelmeyebilirim seni sevdiğimden
bir daha sevdamı bile katledebilirim seni sevdiğimden
bir daha adını bile anmayabilirim seni sevdiğimden
bir daha hiç bir arkadşaını görmeyebilirim seni sevdiğimden
bir daha hiç gitmeyebilirim oraya seni sevdiğimden
ama onu kollarım ve gözetirim ,birine sadece söz verdiğimden
vefa duyabilirim ,vefasız gibi davranabilirim sevdiğimden
kasten kırabilirim ,seni sevdiğimden
senden uzaklaşabilirim seni sevdiğimden
seni sevdiğimden ben sensiz olabilirim seni sevdiğimden

çünkü seni seviyorum aptal sevdigim ,seni sevdiğimden

MeDiD tarafından gönderildi.

Cok guzel bir hikaye... Gercekten...

Ama, O'nu yasamak icin "yasamak" gerektigine inaniyorum

sonu acı olacak hiçbirşeyin yaşamanı istemem bitanesi

dreamcity tarafından gönderildi.

abla sen yazma neden bilmiyorum ama yazınca sanki yüreğimde alevler fışkırıyor

sen dertlisin abla emeğine sağlık

hangimizde dert yokki..
rabbim bizi sınıyor..
yinede şükür daha beterleri var
sanırım yine yüreğin dolmuş
yukarıdaki yazılarında çok hoş tşk

emeğimize sağlık arkadaşlar. sevdalar anlatmakla dinmiyor, kanayan yürekte. olsun dinmesin yeterki; yüreklerden sevdalar eksilmesin.

ama adı üzerinde sadece bir hikaye böyle sevgiler kalmadı