Konu: Uğur Mumcu’yu Anıyoruz

Uğur'lar ola, bir kez daha!




...Mezar taşlarımıza basa basa, devleti yönetenler, gizli
emirlerle başlarımızı ezmek, kanlarımızı emmek
istediler. Amerikan üsleri kaldırılsın, dedik, sokak
ortasında sorgusuz sualsiz vurdular.
Yirmi iki yaşlarındaydık öldürüldüğümüzde ey halkım,
unutma bizi..."

Uğur Mumcu

İSTANBUL-Tam 16 yıl geçti ölümünün ardından... Uğur Mumcu'suz geçen 16 yıl... Türkiye, uğradığı hain suikast sonucu hayatını kaybeden halkın gazetecesi Uğur Mumcu'yu, 24 Ocak 1993 yılında yitirdi. Mumcu’yu yitirmek demek Türk basını için araştırmacı ve namuslu gazeteciliği yitirmek demekti, bir anlamda... Abdi İpekçi ve Çetin Emeç nasıl dört dörtlük haberciliğin hassas terazileriyse, Uğur Mumcu da yolsuzluklarla, hırsızlıklarla mücadele eden araştırmacı gazeteciliğin en büyük ismiydi. Uğur Mumcu’yu 16 yıl önce uğurladık. Hala yeri dolmadı. Ve hala içimizdeki yangın sönmedi.

Faili meçhul katil / katilleri bulunana kadar da bu içimizde yanan ateş sönmeyecek. Ölümün ardından geçen herbir sene unutulmadın Mumcu. Her sene çelenkler kondu, karanfiller bırakıldı evinin önüne.

UĞUR'U ANMANIN VAKTİDİR
Uğur Mumcu’nun öldürülmesinin 16. yıldönümü anma etkinlikleri, Batıkent Uğur Mumcu Parkı’nda bulunan anıta çelenk konulmasıyla başlıyor ve 31 Ocak 1990’da Ankara’da evinin önünde uğradığı silahlı saldırı sonucu öldürülen Prof. Dr. Muammer Aksoy’u anma etkinlikleri ile sona erecek. Hafta boyunca sürecek olan tören 26 Ocak'ta Çağdaş Sanatlar Merkezi’nde, öğretim görevlileri ve gazetecilerin katılacağı “Eğitim ve Sömürü”, “Kültür Sömürgenleri”, Sömürü ve Yolsuzluğun Dünü Bugünü” başlıklarındaki açıkoturumlar gerçekleştirilecek. Uğur Mumcu’yu anma etkinlikleri, “16. Adalet Ve Demokrasi Haftası”, Geleneksel Kapanış Gecesi ile son bulacak.

Uğur Mumcu, Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesi Farabi Salonu’nda saat 19.00’da Cahit Berkay, Çetin Gül, Emrah Karaca, Ufuk Karakoç, Grup Gündoğarken’in vereceği konserle bir kez daha uğurlanacak.


ESERLERİ:
Sakıncalı Piyade(tiyatro), Suçlular ve Güçlüler, Mobilya Dosyası, Bir Pulsuz Dilekçe, Büyüklerimiz, Çıkmaz Sokak, Tüfek İcad Oldu, Silah Kaçakçılığı ve Terör, Liberal Çiftlik, 12 Eylül Adaleti, Terörsüz Özgürlük, Rabıta, Söz Meclisten İçeri, Papa-Mafya-Ağca, Devrimci ve Demokrat, Sosyalizm ve Bağımsızlık, İnkılap Mektupları, Kürt Dosyası.
İlk yazıları 1962'den itibaren Yön, Türk Solu, Devrim, Ant, KIM v.b. dergilerde yer alan Mumcu'nun, 1968-69-70 yıllarında Akşam, Milliyet, Cumhuriyet gazetelerinde zaman zaman çeşitli konularda inceleme yazıları da yayımlandı.

Köşe yazarlığına 1974 yılında haftalık Yeni Ortam dergisinde başladı. Daha sonra çalışmaya başladığı Anka Ajansında 1975 yılından itibaren Cumhuriyet'e de köşe yazıları yazdı. 1977 yılından sonra sadece Cumhuriyet için yazmaya başladı. gözlem başlıklı köşesinde 1991 yılının Kasım ayına kadar aralıksız olarak yazdı. 6 Kasım 1991'de İlhan Selçuk ve yaklaşık 80 Cumhuriyet çalışanı ile birlikte gazeteden ayrıldı. Bir süre işsiz kaldı. 1 Şubat - 3 Mayıs 1992 tarihleri arasında Milliyet Gazetesi'nde yazan Mumcu, Cumhuriyet Gazetesi'ndeki yönetim değişikliği üzerine 7 Mayıs 1992'de Cumhuriyet'e döndü. [

(KÜLTÜR SANAT/GAZETEPORT)

Kaynak


Ustad'i parcalarina ayirdilar...Her parcasi BİN UGUR oldu....
Ruhu Sad olsun....

Türk'e hakaret eden biri için geçenlerde yaygara kopardılar.
Bakalım o kadar yaygara koparanlar Uğur Mumcu için ne yapacak merak içindeyim.!!

Ruhu sad olsun ama şimdiki ülke tablosunu görünce yaşasaydı zaten üzüntüden parça parça olurdu herhalde.

Uğur Mumcu hakkındaki şu yazıyı hep severim.
Zira artık bunu savunanlar malum nedenlerden!!!!! dolayı içeride.
UĞUR MUMCU,
her şeyden önce bir demokratik sosyalistti.
UĞUR MUMCU,
demokrattı, herkes için ve her yerde
demokrasiyi savundu.
UĞUR MUMCU,
sosyalistti, emeği ve çalışanın hakkını savundu. Sömürüye, soyguna, talana karşı çıktı.
UĞUR MUMCU,
şiddete karşıydı.
Demokratik çözümleri savundu, barıştan yana oldu.
UĞUR MUMCU,
din tüccarlarına karşı çıktı. Laikliği savundu.

Anlıyoruz ki;

Ülkede yanlış olan ne varsa üstüne gitmişti,

Anlıyoruz ki;

Demokrasi, laiklik ve Cumhuriyet’in yılmaz savunucusu olmuştu..

Anlıyoruz ki;

Ülke' yi karanlığa götürmek isteyen güçlere, irtica’ ya,
bölücülüğe hayatı boyunca karşı olmuş, mücadele etmişti..

Anlıyoruz ki;

Dürüstlüğü ve ilkeleriyle yıllarca hatırlanacak,
unutulmayacaktır..

Ve biliyoruz ki;

Bir insanı öldürmekle fikirlerini öldüremezsiniz..*

Uğur Mumcu'yu da öldüremediler.

O fikirleriyle içimizde.

Cinayetleri işleyenler, suikastları düzenleyenler bir insanı
bedenen öldürmekle fikren öldürmek arasındaki fark anlayamamış durumda.

Fikirler ölmez.

Türkiye'nin sürüklenmeye çalışıldığı bu çalkantılı zamanlarda
onun değeri daha iyi anlaşılıyor.

Korkmadı.

Yılmadı.

''Vurulduk Ey Halkım'' dedi.

Vuruldu.

*Geçen sene bir anma etkinliğinde yaptığım konuşma metninden.

Seni hiç unutmayacak, sonsuza kadar özlemle anacağız.
Nur içinde yat.

VURULDUK EY HALKIM

Dağ gibi karayağız birer delikanlıydık.
Babamız sırtında yük taşıyarak,
getirirdi aşımızı, ekmeğimizi,

Arabalar şırıl şırıl ışıklarıyla
caddelerden geçerken,
bizler bir mumun ışığında
bitirdik kitaplarımızı.

Kendimiz gibi yaşayan binlerce yoksulun
yüreğini, yüreğimizde yaşayarak
katıldık o büyük kavgaya.

Ecelsiz öldürüldük, dövüldük, asıldık…
Vurulduk ey halkım,
unutma bizi…

Yoksulluğun bükemediği
bileklerimize, çelik kelepçeler
takıldı.

İşkence hücrelerinde
sabahladık kaç kez,
isteseydik, diplomalarımızı
mor binlikler getiren
birer senet gibi kullanırdık.

Mimardık, mühendistik, doktorduk, avukattık.
Yazlık, kışlık katlarımız,
arabalarımız olurdu.

Yüreğimiz işçiyle birlikte attı,
köylüyle birlikte attı.

Yaşamımızın en güzel yıllarını,
Birer taze çiçek gibi
verdik topluma.
Bizleri yok etmek istediler hep.

Öldürüldük ey halkım, unutma bizi.

Fidan gibi genç kızlardık;
Hayat, şakırdayan bir şelale gibi
akardı göz bebeklerimizden.

Yirmi yaşında,
yirmi bir yaşında,
yirmi iki yaşında,
işkencecilerin acımasız ellerine
terk edildik.

Tükürülesi suratlarına karşı
bahar çiçekleri gibi,
taptaze inançlarımızı fırlattık
boş birer eldiven gibi.

Utanmadılar insanlıklarından,
Utanmadılar erkekliklerinden.

Hücrelere atıldık ey halkım,
unutma bizi.

Ölümcül hastaydık,
bağırsaklarımız düğümlenmişti.

Hipokrat yemini etmiş
doktor kimlikli
işkencecilerin elinde
öldürüldük acınmaksızın.

Gelinliklerimizin ütüsü bile
bozulmamıştı daha.
Cezaevlerine kilitlenmiş
kocalarımızın taptaze duygularına,
birer mezar taşı gibi savrulduk.

Vicdan susut,
Hukuk sustu,
İnsanlık sustu.

Göz göre göre
öldürüldük ey halkım.

Kanserdik;
ölüm, her gün bir sinsi yılan
gibi dolaşıyordu derilerimizde.
Uydurma davalarla kapattılar
hücrelere.

Hastaydık.
Yurtdışına gitseydik
kurtulurduk belki.
Bir buçuk yalındaki kızlarımızı
öksüz bırakmazdık.
Önce kolumuzu, omuz başından keserek,
yurtseverlik borcumuzun diyeti olarak
fırlattık attık önlerine.

Sonra da, otuz iki yaşında
bırakıp gittik bu dünyayı,
ecelsiz.

Öldürüldük ey halkım unutma bizi.

Giresun’daki yoksul köylüler,
sizin için öldük.
Ege’deki tütün işçileri
sizin için öldük.
Doğu’daki topraksız köylüler;
sizin için öldük,
İstanbul’daki, Ankara’daki işçiler,
sizin için öldük,
Adana’da, paramparça elleriyle,
ak pamuk toplayan işçiler,
sizin için öldük,

Vurulduk,
Asıldık,
Öldürüldük ey halkım,
unutma bizi.

Bağımsızlık, Mustafa Kemal’den
armağandı bize.
Yabancı petrol şirketlerine karşı
devletimizi savunduk,
komünist dediler.

Yirmi iki yaşlarındaydık
öldürüldüğümüzde ey halkım,
unutma bizi.

Mezar taşlarımıza basa basa,
Devleti yönetenler gizli emirlerle,
başlarımızı ezmek,
kanlarımızı emmek istediler.

Amerikan üsleri kaldırılsın dedik,
sokak ortasında sorgusuz sualsiz vurdular.
Emperyalizmin ahtapot kollarına
teslim edilen ülkemizin
bağımsızlığı için kan döktük sokaklara.

“Ülkemiz bağımsız değil” dedik,
kelepçeyle geldiler üstümüze.
Kurtuluş Savaşı’nda emperyalizme
karşı dalgalandırdığımız
bayrağımızı daha da dik
tutabilmekti bütün çabamız.
Bir kez dinlemediler bizi.
Bir kez anlamak istemediler.

Vurulduk ey haklım unutma bizi…

Henüz çocukluğumuzu bile yaşamamıştık.
Bir kadın eline değmemişti ellerimiz.
Bir sevgiliden mektup bile almamıştık daha.

Bir gece sabaha karşı,
Pranga vurulmuş ellerimiz
ve ayaklarımızla çıkarıldık
idam sehpalarına.
Herkes tanıktır ki korkmadık.
İçimiz titremedi hiç.

Mezar toprağı gibi taptaze,
mezar taşı gibi dimdik
boynumuzu uzattık
yağlı kementlere.

Asıldık ey halkım, unutma bizi.

Bizi öldürenler,
bizi asanlar, bizi sokak ortasında vuranlar,
ağabeyimiz, babamız yaşlarındaydılar.
Ya bu düzenin kirli çarklarına ortak olmuşlardı
ya da susmuşlardı
bütün olup bitenlere.

Öfkelerini bir gün bile
karşısındakilere bağırmamış
insanların gözleri önünde
öldürüldük.

Hukuk adına, özgürlük adına, demokrasi adına.

Batı uygarlığı adına,
bizleri, bir şafak vakti ipe çektiler.
Korkmadan öldük ey halkım,
unutma bizi.

Bir gün mezarlarımızda güller açacak
ey halkım unutma bizi.
Bir gün sesimiz,
hepinizin kulaklarında yankılanacak
ey halkım, unutma bizi.

Özgürlüğe adanmış bir top
çiçek gibiyiz şimdi, hep birlikteyiz.
ey halkım unutma bizi.
unutma bizi
unutma bizi
unutma bizi
unutma bizi…

Söz: Uğur Mumcu

BİZ UNUTMADIK SENİ






Uğur Mumcu'yu saygıyla anıyoruz. Ülkesini seven ve üreten herkes gibi oda katledildi yok edildi. Bu ülkeye Uğur Mumcular kolay gelmiyor, ama çok kolay yok ediliyor.

Zaten eklediğim şiir ülkesine olan sevgisi çok güzel ifade etmiş.

Uğurlar olsun!! Allah rahmet eylesin!

Ruhu Şad olsun,

hep saygıyla ve özlemle anmaya devam edeceğiz....

MKE'dan çıkıp seri numaraları silinmiş silah ve mühimmatın nereye-neden-kimlere gittiğini araştırırken...

Abdullah Öcalan-MİT-TSK arasındaki gizli ilişkileri sorgularken ve bununla ilgili bir kitap hazırlarken...

Bir bombayla havaya uçuruldu...

Arkasından ağlayanlar ise bir kere bile bunu sorgulamadılar.

Allah rahmet eylesin.

Allah rahmet eylesin.

Arkasından ağlayanlar ise bir kere bile bunu sorgulamadılar.

Kendi icinde "devletlesen", "canavarlasan" bir sistemi istediginiz kadar sorgulayin...

Tarihte, ornekleri var bu gibi durumlarin..

Evet, faili mechul cinayetlere yillardir aglaya aglaya bir hal olduk... Bu failleri bulacak kisiler keske "HALK" olabilseydi... Belki o zaman daha kisa surede aydinlanirdi hersey...