Doğmuyor güneş aydınlık sabahlara
Bulutlar ağlamaklı
Gökyüzünde anlamsız renkler
Bir nefes düşün, içine çekemediğin
Bir akşamsefasında yitirdiklerini düşün sonra
Karanlığı kurcala, bir çıkmazda bulursun belki hayatı
Tutun bırakma, belki sevda gelir ardından,
Beklemeye değecek bir andır belki yaşayacaklarının bütünü,
Bağır gökyüzüne o anlar,
Belki de aklına düşersin ansızın,
Ansızın mavi olur her yer...
Çıkar gelir bir bahar sabahı,
Yüzünde gülücükler,
Gözlerinde parıltılar,
Boynuna sarılarak karşılarsın umudu.
Mevsimler değişir,
Yıllar geçer,
Ya umut yeşermezse diye zorlarsın beynini.
Kalbin bir köşede susmuş, konuşmaz
Küsmüştür belki aşka,
Aşk en ağır yenilginin içinde biçare…
Ne yapsam, ne etsem ön çıkışlı cümleler kurulur sitem yüklü,
Yara kanamaya başlar ağrılarını çekmeye yeltenmez vücut,
Olan olmuştur dese biri, beklide rahatlayacaktır bünye.
biz başlangıcımızın önsözüne aşkla umudu koyamadık,
ve bir sonumuz olmadı,
savrulduk.
vakit yitiktir,
sonradır aşk için...
Alıntı


LinkBack URL
About LinkBacks
Alıntı Yaparak Cevapla

