Konu: bavulumda çığlıklarım.

Bavulda birkaç düşle yol aldım bilmediğim yollarda başımı enginlere kaldırıp içimde kopan çığlıklarımı salıvermek istedim duymayan kulaklara. Kırık bir ney sesine eşlik ederken düğümlenmiş kelimelerim kendime kızdım. Söylendim. Eğri büğrü harflerimi sıraladım bütün varlığımın gizli kalmışlığına. Sonra bilinmeyen bir şarkının son cümlesine gelip durdurdum kendimi. Belki işlemeli bir oya gibi dökülürdü içimden taşırsam ama yapamadım. Susup da koydum başucuma yalnızlığımı. Yorganımın altına girdim usulca. Bütün duvarlarım yalıtımlıydı Kalabalıklara. Bütün umutlarım yarımdı. Haykırdım içime, var gücümle. Bavulda birkaç düşle yol aldım bilmediğim yollarda. Ne sen duyabildin sesimi ne ben. Bağırdım sadece.

Kalemine sağlık teşekkürler paylaştığın içiçn

çok güzel olmuş, bizle paylaştığın için teşekkürler

bizi çok iyi anlayacağını düşündüğümüz yada çok iyi anladığımız kişilerin hayat felsefelerini beğendiğimiz zaman haliiyle hoşlanıyoruz karşımızdakinden.

hoşlandığımız kişilerle sağlıklı bir iletişim kuramamak yada aynı frekansları kullanmamak, duygusal olarak yıpratıyor bizleri ve yalnızlığa itiyor.

yalnızlıklarımızda ise duygusal patlamalarla dışa vuruyoruz içimizdekini.

tşk ederim yazı için.

çözmüşsün hayatı kaos. teşekkürler okuyanlara. bavuldan kaçmış demekki çığlıklarım

çok güzel.
bavuluna sıkıştırıp yanında taşıdığın çığlığını yollarda dökülmeden götür sahibine,duymazsa da sen yükünü hafifletmiş olabilirsin bir nebze,gerçi bazen yük daha ağır gelir taşıyamazsın ama bunu dilemiyoruz tabi

güzel...

Sessiz çığlıklarım vardı benim, hepiniz mi sağırdınız duymadınız

Güzel bir paylaşım emeğine,yüreğine sağlık teşekkürler...

daha sık yazmalısın belki de
akıcı bir uslup ve güzel cümlelerin var.
kalemine sağlık

teşekkür ederim. daha sık yazdığımda daha sık hüzün olur ama.
ve bir nebze hafifler mi bilmiyorum sahibine ulaştırdığımda. yine de denemeli hayatta her şeyi..
teşekkürler