İki Kişilik Yalnızlık, Tek Kişilik Yalnızlık

Eskiden kendi kendime mektup gönderiyordum,
Kendi kendimi arıyor, kendi kendime konuşuyordum,
Kendime kendi kendime bakıyor,
Kendi kendime açıp kendi kendime kapatıyordum kendimi...

Sonra çıkageldi senin kendiliğin,
Kendinden kendime mektup gönderdin,
Kendimi aradı kendin, kendimle konuştu kendin,
Kendindi bakan, kendime,
Kendimi kendine açıp kendine kapattım kendimi...

Sonra kendimleşti kendin senin, kendinleşti kendim benim,
Kendi kendimize gönderdik mektupları,
Konuştuk kendi kendimize,
Kendi kendimize baktık kendi kendimize,
Kendi kendimize bir açtık bir kapattık kendi kendimizi,
Bir açtık bir kapattık...


Ve uzağımda olduğunda, lanet ettiğim herhangi bir nedenle,
Ayrışmış, hastalıklı bir kendilik gibi,
Yine arıyorum ben kendi kendimi...
İki kişilik bir yalnızlık bizdeki,
Ama iyidir, iyidir o, her açıdan,
Tek kişilik yalnızlıktan...

Yanlış söylemiş şair, iki kişilik yalnızlığı yaşamamış şair,
Yalnızlık da elbet paylaşılır,
Paylaşıldıkça iki kişilik olur...


Ulaş Başar Gezgin