Konu: Koşar Adım-Şükran Soner

Başbakan Erdoğan’ın iktidar gücünü sonuna kadar kullanarak karşısına aldığı kitleler, kameralar önünde fren tutmayan, argo, öfke dozu artan konuşmalarına, tehditlerine bakılırsa devleti tüm kurumları ile ele geçirme, rejimi değiştirme operasyonunda adım adım değil, koşar adım yol alınmaya çalışılıyor. Başbakan’ın tek acelesi elbette yerel seçimler değil. Zamanın fena halde aleyhine işlemeye başladığının bilincinde.

Kâbusun bir yüzünde, bu seçimlerle, oy sonucu lehine bile olsa, iktidar gücünde dengelerin tersyüz olmasında dönüm noktasına gelinmiş olabileceği var. Diğer yüzünde ise elbette, AKP’nin iktidara geldiği yıllarda arkadan gelen, olumlu doğru dürüst bir şeyler yapmadan görsel başarıya uçuran rüzgârların önünü kesecek biçimde ters yönde hız almış olması. Değişen dünya dengeleri, piyasalar krizinin Türkiye yansımaları, Erdoğan hükümetlerinin icraatları ile birleştiğinde ortaya çıkan gelecek ayların tablosu öylesine ürkütücü ki...

Seçim sonrasına kadar halka ne yutturulursa yutturulsun, seçim sonrasına yutturulabilecek ilaç, reçete kalmıyor. Türkiye ABD değil ki. Dünya krizinin birinci dereceden sorumlusu ABD, emperyal odaklar, kanlı petrolün önlenemez yükselişinde en büyük payları topladıktan sonra, piyasalar krizinden yedikleri darbelere karşı birçok acil önlem paketi çıkardılar. Dünyanın doları kullanıyor olması sayesinde ABD, karikatürlere konu olan biçimde ormanları tüketip kâğıt kullanarak bastığı dolarlarla, batan şirketleri, bankaları kurtarma operasyonları, serbest piyasanın ruhuna rahmet okutan kamulaştırma projeleri yanında, tüketimi yeniden pompalayacak biçimde halka para, harçlık dağıtabiliyor.

Dün dünya ekonomi yorumcuları, alternatifi olmadığı için geçerli tek para doların kullanılması sayesinde, krizde de dünya para kaynaklarının ağırlıklı ABD’ye akmakta olduğunu anlatıyorlardı. AB, ABD’ye göre krizden çıkışta, toparlanmada çok şanssız kalacaktı. Çin toparlanmada ön sıralarda olabilirdi. Ama Türkiye, Erdoğan hükümetinin öncelikli kriz paketlerini ertelemesinin de katkısıyla, derinleşecek üretim, işsiz-lik, durgunluk krizlerine karşı çıkarabileceği kaynakları olmadığından giderek derinleşen krizin bedelleri ile yüz yüze gelmeye mahkûmdu.

Biliyorsunuz, Başbakan Erdoğan da bugünlerde en çok krizi anımsatanlara kızıp köpürüyor. Geçmişteki övündüğü pembe tablonun dünya gidişine göre aslında parlak bir sonuç olmadığının ortaya konulmasını duymak istemiyor. Hele krizin saklanan sonuçlarının altının çizilmesi, hükümetin sorumsuzluğu bağlantılı geleceğe dönük katlanmakta olan kötü gidişi ağzına alanlara yönelik kontrol edilemeyen öfkesini, yok etme güdüsünü saklayamıyor. Ne zamandır yakınmaya kalkışan iş dünyası, meslek örgütleri, medyaya yönelik şantajların son çarpıcı sonucu Doğan Grubu’nun başına gelenler.

Bilmem dikkatinizi çekti mi; insan hakları, demokrasi ile yüzde yüz ters, iktidar gücünü kullanarak halktan medyaya boykot çağrılarından istediği sonucu alamayınca, her yeni konuşmasında saldırgan, şantajcı üslubu nasıl da sınır tanımaz dozda artıyor. Bu arada çoktan çoğunluğu iktidar ya da İslamcıların elinde, ılımlısından radikaline medyada seçim, siyaset, saldırı politikalarında hem tırmanış hem de çizgi ittifakı tam. AKP, İslamcı cephedeki sonu gelmeyen, tırmanan yolsuzluklar, vurgunlar ile ilgili haberlerde sansürcü, kendilerine karşı cepheye yönelik saldırılarda ise sınır tanımaz.

Gazeteciliğin, haberciliğin olmazsa olmaz kriterleri tümden rafta. Son yaşananlar, yakınan, hakkını arayan, olup bitenlerin haberlerini verenlere yönelik terör, o kadar etkin, o kadar çok cepheli bir iktidar gücü, saldırısı ile yürürlükte ki.. Örneğin Ergenekon davası kapsamında Ankara başkanının alınmasına karşı duran Odalar Birliği’nin Doğan Grubu’na yönelik vergiyle terbiye etme operasyonunda sesi soluğu çıkmıyor.

Erdoğan iktidarı koşar adım, tehdit, şantajla yol alma çabasında, bir yandan da siyasal İslam kimliğine daha bir sıkı sarılmayı seçiyor. Yerel seçim kampan-yasında anayasa değişikliğinin gündeme getirilmesi, radikal İslami cepheden gelen eleştirilere kalkan; “desteğinizi kesmeyin, sizin de içinize sinecek iktidar icraatlarımız yolda” mesajı veriliyor. Radikal İslamcılar ise ortamdan çok güvenli, gerçek hedeflerini çoktan ilan ettiler bile, Atatürk devrimleri, Cumhuriyet ilkeleri, laikliğin, siyasal İslamın baş düşmanı, ortadan kaldırılması gerektiğini, hedefin İslamın kuralları ile yaşanacağı şeriat düzeni olduğunu açık açık söylüyorlar. ABD’nin ılımlı İslam modelinin İslamla çatıştığı, öyle bir şey olamayacağını, şeriattan vazgeçilemeyeceğini onlar bizden daha net anlatıyorlar...

Sivil darbe ile şeriat rejimi ya gelecek ya da gidecek.. Bunun ortası yok...



kaynak

Cumhuriyet'in Mason yazarlarından sadece biri.Bunlar muhalefet yaptıklarını mı sanıyorlar acaba?AKP denen Amerikan devşirme partisine karşı kullandıkları tek söz ve muhalefet 'Şeriat' geliyordan ibarettir.Halk da bu söze görüldüğü üzere inanmıyor.Peki neden antiemperyalizm-Milliyetçilik-Antiamerikancılık ekseninden AKP'ye vurmuyor da Yıllardır söyledikelri lafları geveliyorlar?Cevap basit;Masonlar da ondan! ABD bir tarafta siyasal islamcıları şemsiyesi altına almış,diğer yandan sözde Atatürkçüleri.Cumhurieyt gazetesine göre tehlikde şeriat,ABD değil...Onlara göre ABD İslamcları desteklemesin,Atatrükçüleri desteklesin,Ilımlı islam,yerine ılımlı Atatrükçülük rejimi kurulsun