Konu: Islaktı kirpikleri güneşin

Islaktı Kirpikleri Güneşin

yaşamın yamacında...
henüz açmamış bir çiğdem misali
güneşin çocuğuydum ben...güneşe sevdalı
.
ışıl ışıl bir baharda...daha tomurcukken
hoyratça kopardılar çocukluğumu benden
.
mutlu bir öykü değildi benimkisi...
yarı yaşar yarı ölüydüm
doğuştan sabıkalı...yaşamaya hükümlüydüm
.
hangi geceye sığındıysam
körpecik tenimde sigarasını söndürdü...
infaza fişli...faili meçhul bir kara
canım yandı çok ağladım
ama solan gül açmıyor gözyaşıyla

ne bir dost gölgesini seriyor...
ne de bir can el veriyor
sahibini incitiyor her yara
.
..
sonunda anladım ki
sevgi yeşermezmiş darağacında...
trenler havada, uçaklar rayda
kaçış yakalanmak...
en büyük bilge sandığım susmak...konuşmakmış bu dünyada
hayatın ederi bir nefeslik canmış...
yaşamak için verilse de her kavga
.
..
...
/yarım kalan gülüşlerim...
dört duvar arası çıplak düşlerim...
alev alev yanan sevinçlerim...
kıvrım kıvrım acı sinmiş saçlarım...
ölüme kanat çırpar...artık göz kırpmaz yaşama
.
biliyorum ne fark eder...!
ha bir can eksik ha bir ölüm fazla
bırakın beni...!
mışıl mışıl sapına kadar öleceğim
masmavi gökyüzü avucumda/

//...oysa...
şaha kalkmış bir at gibi...
dizginleri bırakılsın ister...özgürlüğü tatmış her
uçurtma...//

1989

*tahsin özmen,bez bebekler de üşür,çatım ajans&baskı
yay,ank,2006

Tahsin Özmen

Çok güzeLmiş, siz mi yazdınız?

//...oysa...
şaha kalkmış bir at gibi...
dizginleri bırakılsın ister...özgürlüğü tatmış her
uçurtma...//

Bu çok hoştu özellikle.
Yüreğinize sağlık