Konu: ölümü konuşmak...

Bir gün dolmuşla evime giderken yanımda oturan bir anne ve daha 5 yaşlarında bir çocuğun konuşmasın şahit oldum. Çocuk annesine ben ölürsem beraber gezdiğimiz gibi gezermisin benden sonra diye sordu. Annesi sen ölmeyeceksin bu nereden çıktı ALLAH korusun dedi. Anne ne olur cevap ver bilmek istiyorum dedi çocuk. Anneside oğlum öyle bir şey olursa ben senden sonra bir daha sokağa bile çıkmam dedi. Anne dolmuşlar taksiler seni istediğin yere götürürler. Çıkmamanın sebebi ne? dedi. Seni çok seviyorumda ondan dedi annesi. Sonra ben sohbetlerine katıldım ve senin yaşın kaç daha ölümden bahsediyorsun kocaman kocaman insanlar var senden önce ölecek sen daha küçücüksün inşALLAH uzun bir ömür var önünde dedim. Abi yaşını doldurmadan bebekler ölüyo ben neden ölmeyeyim dedim ve ben bu sorunun karşısında hiçbir şey diyemedim. Küçücük bir çocuk neler düşünüyor neler konuşuyor. Utandım kendimden, utandım nefsimden. Ben onun kadar düşünmüyorum ölümü diye. Hz. Ömer adaleti ile namlı en büyük sahabelerden. O bile ölümü her gün düşünürmüş. Unutmamak için bir kölesine her gün ölümü hatırlatması karşılığında ona para vereceğini söylemiş. Yıllarca her gün kölesi gelmiş ölüm var demiş her gün parasını almış. Bir gün Hz. Ömer kölesine sana gerek kalmadı. Artık saçlarımdaki aklar bana yeterince hatırlatıyor ölümü demiş. Bizim beyazlara da ihtiyacımız yok her gün ölümle iç içe yaşıyoruz. Herkes ölümü düşünmeli ona göre yaşamalı. Yok yere kırarız sevdiklerimizin değerlerini. Şımarıklıklar yaparız. Onu kaybedince anlarız ne kadar yanlış yaptığımızı. ALLAH bize ölmeden yanlışlarımızı düzeltme fırsatı versin. Düzgün bir hayat yaşayıp ahirette cenneti giden kullardan, efendimiz (S.A.V.)'e komşu olan kullardan eylesin. Her daim ölümü unutmamanız duasıyla.
HOŞÇAKALIN. ALLAHA'A EMANET OLUN.

Çocuklar büyükler ne konuşuyorsa ve ne görüyorlarsa onu konuşuyorlar.

ölüm gerçeğini kabullenmek çok acı verdiğinden belkide hep en son düşündüğümüz oluyor oysa mutlak gerçeğin başlangıcı oluşunu hatırlamak gerek acı olsa bile.,
ALLAH razı olsun ...Amin

Hiç bir beş yaşındaki çocuk bu sizin anlattığınız şekilde konuşamaz.Bence siz onu anlamak istediğiniz gibi anlamışınız.

Bu tip demogolejiler bence bir fayda vermez.

Ölümü düşünmek bazen rahatlatır bazen huzursuz eder. Dinlere inananlar için genellikle huzur kaynağıdır çünkü öbür dünyada güzel bir yaşamın varlığına inanılır ve dine inanmanın güzel tarafı da budur. İnanmayanlar için ise öbür dünyanın tamamen bir muamma olması veya hiç olmaması ihtimali yüzünden genellikle bir moral bozucu etkendir. Ebedi uyku, birdaha yaşayamamak... Bunların olabileceğini düşününce tadı kaçar insanın birden, hayatın anlamsızlığı sorgulanır.
Yinede bir insanın sıkıntıları büyükse "eninde sonunda işin sonunda ölüm var" şeklinde kendini rahatlatabilir. Hayattan keyif alan ve hayatı hep böyle geçirmek isteyen biri için ise ölümü düşünmek huzursuz edicidir.

hakdin tarafından gönderildi.

Her daim ölümü unutmamanız duasıyla.

Ölümden bu kadar korkuyorsunuz ama fitne ve fesat almış yürümüş sizde...

bana inanmıyorsanız, foruma bir sorun bakalım.

Daha açık yazmıştım ama yönetici Kenan arkadaş uygun görmemiş.Kusura bakma Kenan..

Küçük bi örnek geçende kızıma yemek yedirmeye calısıyorum.Kızım bes yasında ellerinizden öper Yemek savaşımız sürerken bana yemek yemek istemediğini söyledi.Neden dedim.Çocuklar yemek yerse büyür,büyürse yaşlanır,ve yaşlanırsa ölür .Ben yemek yemiceem ve hiç ölmiicem dedi.Nerden duyduğunu sordum.Çizgi filmde yaşlı bi amca ölüyomus.Ordan gördüm dedi.İkna edip yemek yedirene kadar catladım.
Sanırım çocukların hayal gücü epey bi geniş.


ölümü düsünmek hep huzursuz eder beni.Niyesinide bilmiyorum.MOralimi bozuyo hep.Düsünüyorum bi gün yok olup gidiceksin.Biticek hersey.O yüzden acıkcası aklıma fazla getirmemeye calısıyorum.

ölümü olabildiğince unutmaya çalışıyorum
hatırlayıp kendimi sıkıntıya sokamayacağım
ölümü hatırlayarak sevdiklerimi kırmayım dersem bu yanlış olur
kırmamam gerektiğinide zaten ölümü hatırlamadanda biliyorum
önemli olan ölümü hatırlayıpta kırmamak değil hatırlamadan kırmamak
bence bu daha büyük bir erdem

ölümden ne korkacağım..yok olup gideceğim işte...

siz kendinizi avutun öteki dünya diye...

güzel bir yazı...
ister din gereği olsun ister olmasın.. ölüm gerçeğini çocuklara bir şekilde anlatmak gerek.
hepimiz günü geldiğinde özümüze döneceğiz