ben ozanmışım,
ben en güzel şiiri yazan şairmişim,
en güzel nağmeyi söyleyen âşık öğretmenmiş
öyle mi?
ve ben bir nakkaş,
bir heykeltıraşmışım değil mi?
...
Güneş’ ten daha parlak,
Ay’ dan daha kuvvetli ışıklarım varmış,
öyle mi?
Ben sade bir muallim olsam.
ozanlık, şairlik şöyle kalsa,
Güneş ve Ay’ın ışıkları kendilerinde kalsa,
sadece öğrencilerimle olsam,
daha iyi olmaz mı?

ben bir öğretmenim.
ve öğretmen olarak kalsam diyorum,
ne dersiniz?

sınıflarımda devam etsem öğretmenlik oyunu oynamaya.
bazen körebe oynasak,
ve ben ebe olsam,
bazen saklambaç oynasak,
ben sizi bulsam en olmadık yerlerde,
en karanlık köşelerde,
ne iyi olur değil mi?

çiçeklerimi yaban dikenlerinden,
olgunlaşmadan yakıp kavuran sam yelinden,
şerden,
uzak tutsam.
ve onları büyütsem dal dal,
gönül bahçemde.
dalgalandırsam bayrak bayrak
gökyüzünde.
huzur getirseler kucak kucak
ülkeme.
ne iyi olur değil mi?...

evet ben bir öğretmenim.
ve sizlerle en halis duygularımı paylaşıyorum.
bütün öğretmenlerinizin gücü adına,
dinlersiniz değil mi?


alıntıdır...