Konu: tarihsiz-tarifsiz

Yazın bitişiydi bu seni tanıyışlar. Senden kısa vadelerle kaçışlar. Bilmiyorum ki şimdi gününü vedaların. Gözlerime parlayan güneşe perde olmuştu ellerim. Bir umutla öyle derinden nefesleyerek hayatı bekliyordum. Susuzdum birazda. Belki birazda yorgun. O gün takvimde belliydi belki ama içimde tarihsizdi her şey. Birkaç bahanenin ardına gizlemiştim son seferini bekleyişlerin. Ve bir şarkının nakaratına dayamıştım omuzlarımı. Gözlerinin mavisini tanımıyordum sadece tanır gibi yapıyordum. Teselliden cümleciklerimi susuyordum içimdeki konuşkan yabancıya. Sen her elin uzatışından farklı uzatıyordun ellerini. Görmüyordum. Gözlerime engeldi ağusunu tattığım hüzünler. Ne yana başımı dayasam o yanım felç oluyordu, gün ve gün azalacak yerde artıyordu kederim. Hani ortağım bildiğin dostlar var ya işte onların hepsi ortak bir nakarat tutturmuş ha bire söylüyordu. "geçecek" diye. İnancımın kutsallığında kutsal olmayan yalancı bakışlar dolanıyordu siyahım kara. Ne bakışlarımı kaçırabiliyordum ne bakışlarını unutabiliyordum. İşte o gündü seni tanıyışlar. Yazın bitişiydi.

Dilimin döndüğünce bocaladığım sayfalarını araladım içimdeki masalın. Her sayfasında biraz daha gölgesi belirdi yalnızlığın. Gölgelerin içinde bir yudum bir yudum daha içtim zehrini hayatın. Bileğime kocaman bir çizik çizdim kesicilerden. Kalıcı olsun istedim gidişin. Dönüşünü affettirmesin diye. Kızıl bir veda busesi kondurdum yanağına şiirlerin ve bütün rüyaların sonuna gelmişim gibi son nefesimi yudumladım ciğerlerime. Gidişi matem kokan bir yaz gününde umarsızlığın içinde mavi bir gülüş bulacağımı bilmeden yumdum gözlerimi.
İşte o gündü seni tanıyışlar. Siyah bir masalın bitişiydi. Günü hatırımda değil…

Günü hatırımda değil…

Dediğim gibi,yazmanı istemek mi daha hayırlısı yoksa istememek mi inan emin olamıyorum.Satırlarının güzelliğine susamışım ,her cümlende düşsel yolculuğa çıkıp geri geliyorum,dediğin gibi TARİHSİZ bir yolculuk bu ve hatta Talihsiz...

Bu sefer ,bir başkaydı yoğunluğu anlatmaya çalışmayacağım...

teşekkürler hala yazdığın için.

ben teşekkür ederim inadına göremeyenlere rağmen görebildiğin için. aynasın sen yansımanda hep duruluğun var

Gidişi matem kokan bir yaz gününde umarsızlığın içinde mavi bir gülüş bulacağımı bilmeden yumdum gözlerimi.
İşte o gündü seni tanıyışlar. Siyah bir masalın bitişiydi. Günü hatırımda değil…


Öyle çok pembe düşler kurmuştum ki hüznüme dair,gidişindeki sessizlik,sessizliğindeki karanlıklardı yaramı dağlayan.Masum bir gülüş kadar özlemiştim dudaklarındaki ismimi. Med cezir kararsızlığındaki gidişler.İşte böyle bir zamandı aşka kucak açalı.
Hiç tanımadığım bir duygunun ezici kuvvetinde kaybolup gittiğim bir akşam kızıllığıydı. Yakamoz tadındaki bakışlarındı gecemi aydınlatan.

Dönülmeyecek yolların yorgun dilencilerinden ne farkı kaldı ki gidişlerinin.Bir daha doğmayacak güneşleri beklemek pencerede,sabahın azgın mavisini,gündüzün hırçın aydınlığına bırakırken ki o pembeliği görebilmek,alabildiğine…

Gelmeyecek.Dönmeyecek.Giderken götürdüğün düşlerimin yerine bıraktığın sensizlik işkencesi bir mum gibi eritecek bakışlarımı. Umutla beklemek ne güzeldir bir bilsen.Her saniyende gelecek olanı düşünmenin verdiği zenginlik.

Bunca yoksullukta tanıdım işte seni,Ne cebimde ne gönlümde bir dirhem yokken.Ne yiyip ne içtiğimi anlamazken unutamadığım lezzetlerde boğulduğum.

Tuhaf bir zaman,Siyah bir masaldı,
Ama yaşanması lazımdı….


Saygılarımla…


Yazınızdan alıntılar yaparak duygularımı dile getirdim. Umarım kabalık etmemişimdir.

Teşekkürler.

Ömer TOMRUK

Tarihsiz tarifsiz bir yanılgının ardından toparlanmış emeklerimle yol aldım. Her masalın hazin sonunu yazıyordu ya yazar ben yapamadım. Son noktayı onca çekilenin bitişine konduramadım. Belki korkaktım belki de heba olur kaygısındaydım bilmiyorum. Şimdi işkencesi azalmış mavi düşlerin birinde seyri seferde yüreğim. Her limanın daha acı limanlara açılacağından ürkek. Her limanda bir kayıp bulacağından emin. Yine de yol almaya mecbur. Yine de yürümeye isteksiz.
Bitti korkularının üzerini soğuttum gözlerimin nemiyle. Yardan gelmiş her acıya amenna dedim ve gelecek olanlara hazır hale getirdim yüreğimi. Kaç kuruş ederdi yüreğim bir dilencinin gözünde. Hiç!
Sade gecelerin inişli gecelerinde bir nefeslik dumanı vardı hayatımın. Pahası biçilmiş üç kuruşluktu. Gözünde hiç beş kuruşluk olamadı.
Anladım...
Zamanın bunca soytarılığına rağmen anladım ki yüreğim bitişlerin sigarasından isteksiz ama ciddi bir nefes alıyor. Buda geçer dercesine titrek, geçmez dercesine emin.

Bir sigara yakalım, dumanı içimizde kalsın sırrı içimizde kaldığı gibi.

Harikaydı.

aralıksız alınan nefeslerimin ardına kocaman bir kilit oluyor sözsüzlüğüm. olmak istediğim yerde olmak istediğim kişi değilim ne yazık ki. bu yüzden yazık'larımın peşine bir yazık daha ekleyerek boynumu büküyorum gecenin önünde. ne olacağını bilmeden sadece bekliyorum. ardını gözleyebildiğim hiç bir karabasan rüyası yok. hiç bir hayra yorulan düşümün olmadığı gibi. susuşumdan bir buket daha bırakıyorum kabullenirliğin önüne. kokusunu ciğerlerime çekiyorum. ve tıpkı sen oluyor her bekleyiş. ve tıpkı ben oluyor.
bir gülümseyiş ince ve karışık kuruluyor dudağımın kenarına.
ne yazık ki neyin beklediğini bilmiyor...

tuhafım tarafından gönderildi.

aralıksız alınan nefeslerimin ardına kocaman bir kilit oluyor sözsüzlüğüm. olmak istediğim yerde olmak istediğim kişi değilim ne yazık ki. bu yüzden yazık'larımın peşine bir yazık daha ekleyerek boynumu büküyorum gecenin önünde. ne olacağını bilmeden sadece bekliyorum. ardını gözleyebildiğim hiç bir karabasan rüyası yok. hiç bir hayra yorulan düşümün olmadığı gibi. susuşumdan bir buket daha bırakıyorum kabullenirliğin önüne. kokusunu ciğerlerime çekiyorum. ve tıpkı sen oluyor her bekleyiş. ve tıpkı ben oluyor.
bir gülümseyiş ince ve karışık kuruluyor dudağımın kenarına.
ne yazık ki neyin beklediğini bilmiyor...

ümit zelzelelerinin enkazında ne kadar varsa beklemek,o kadar beklemeli.ölüm ve yaşam işte o zaman tam yarı yarıya eşitleniyor.değeri de ümidi de...o kadar beklemeli ki;ne sürprizi mutlulukla gözlerini kör etmeli ne de kara haber kalbini.

belki de araftaki ruhumun bir çırpınışıdır yaşanmışlıklar. öteye ve beriye gidememenin orta yerde dikilmenin bir çırpınışı. ketum bir ikindi bunalımında yüreğim nefesim dilimin ucuna kadar ulaşıyor ama ciğerlerime işlemiyor zehirli düşünmelerden. ve ne yanımı tamamlayabilir tam olmayı bilmeyen. hangi yaranın üzerine rengi bir yamasını yapıştırabilir örtüştürebilir gerçeğiyle.
sanmıyorum artık.
öyle kısa ki boyu umudun, dermana yetişmekten biçare.

çiçeği burnunda bir beklemenin ardında gelecek olan düşüşler. dizlerim çöktüğüm betonların üzerinde dermansızca duruyor. inişi ve çıkışı olmayan bir bilinmezliğin üşüşüyle donuyor kelimelerim. söz buz tutuyor içimde. konuşsam kesiliyor dimağıma bırakılanlar. sussam unutuluyor.

kırık bir cam parçasından bileklerime haritalar çizmeye niyetleniyor içimin yorulmuşlukları. ellerim titriyor. beklemenin vakti düşürülüyor sarkacından saatin ve bir iç çekişe emanet ediliyor intihara meyilli cümleciklerim.
öteye ve beriye küçük bir bakış bırakıyorum. sancısı kalbimin atışlarına vuruyor beklemenin.