Güzel gözlü suskun kadın
Sürme gibi çekerdi siyah hüznü gözlerine
Ve bütün sevinçleri kırılırdı bakışlarında
Düşündükçe nedensiz nedenleri
En çokta hüzün yakışırdı
Mahzun gözlerine
Islak ve uzun kirpikleri saklardı
Hüzün kıvamına gelen gözlerini
Hiç büyümemişti çocuk gözleri aslında
Benzemese de bakışları çocukluğundaki bakışlarına
Ellerinden uçup giden uçurtmasınaydı hüznü belki
Belki de yırtılan parçalanan umutlarınaydı
Kim bilir…
Alıntı


LinkBack URL
About LinkBacks
Alıntı Yaparak Cevapla





