Hayat dur biraz soluklanayım

Bu yorgunlukla yürüyemiyorum

Kaybolmuş bir hayali arayışa düşmüşüm

Onun olmadığı şehrin çıkmaz sokaklarında…



Ne zormuş iki hayatı bir kefeye koymak

Teraziyi dengede tutmak için

Diğer kefeyi doldurmak ne büyük fedakarlıkmış

Ama şimdi gücüm yok hayat

Ne onu arayıp bulmaya

Nede terazideki kefeyi tek başıma doldurmaya…



Hayatın akışını değiştirmek ne zormuş

O sularda tek başına boğuşmakmış benim yaşadığım

Yorulduğum yerde battım

Kolumdan tutup kurtaracak adam yoktu

Ne acı tek başıma çırpınıp boğuldum…



Şimdi bana hesap sorma hayat

Bana seçenekler sunma

Ben artık korkuyorum

Cesaretimide yitirdim

Bana yol sonlarında gökkuşağı gösterme

Renklerin heyecanına kapılıp yollara düştüğümde

Hüsrana uğramaktan bıktım

Bana iyilik yapmak istiyorsan beni bana bırak

Bırakta geçmişin yorgunluğunu atayım üzerimden…

Ayşe Şahin...