Kara kalemimden damlayan kara senmişsin meğer.
Ben hep seni çizmek için uğraşmışım yıllarca
Ve o çizemediğim hem de silmeye kıyamadığım eksik yüz seninkiymiş.
Ben senle sevdim aslında beyazıma sadece siyahı çizmeyi.
Yüzümde git gide derinleşen hüzün çizgileriyleydi kavgam.
Her savaşta yenik düşmüşlüğüm onlaraydı.
Tüm gülücüklerim sende asılı kaldı.
Ceplerime doldurduğum hasretle yürüyorum şimdi yolları.
Ayağım iflah olmaz yalnızlıklara takılıyor.
Bizi bulmak adına kendimden vazgeçtim sanırken
Dönüp baktığımda ardımda kalan ben değil hayat oluyor.
Acı mayasıyla yoğrulmuş dünler
Çalıntı yarınlar ve tam yüreğinden kurşunlanan
Bir ömrün portresi kara kalem satırlar…
Günün gecesine çeyrek var.
Kalemiminse; günaydınlığına “bir” var.
Tüm satırlarım hala uyanmamışken
Hadi git harf harf tümcemden.
Pimi çekilmiş bir başkaldırıda yıkıldı umuttan yaptığım kaleler.
Ateşten bir gömlek giydim; yıldızlar yağdı üstüme.
Duvarıma astığım saniyeler düşüyor ellerime.
Özgürlük beyaz güvercinlerin bile payına düşmüyor şimdilerde.
Yazıyorum.
Her mısra bir ölüme teslim bundan böyle…
“Az gittim uz gittim…”
Masallarına kanmayacak kadar yürüdüm hayat yolunda.
Harabe kentleri buldu hep duraklarım.
Darağacına astım feryatlarımı.
Neye hüküm giymişse zaman geçit vermiyor anılara.
Kurduğum tüm teselli cümlelerini gözyaşlarıma sunuyorum.
Düşlerim çınlıyor.
Söylesene bana sevmek hangi düşten artakalan bir ıstırap?
Bir çift ağıtla gidebilir miyim yarınlara?
Adım adım içine yürümeye çalıştığım sevda
Neden açmadı ki mührünü bana?
Şimdi gün için gece kalem için sabah.
Hala gerçeğimde yok; ama satırlarımda gizli ismin.
Sana yol almaktan yorulmuş son nidamı savuruyorum göğüme;
HaDİ GİT HARF HARF TÜMCEMDEN. KALMA BENDE !!!
Alıntıdır.


LinkBack URL
About LinkBacks
Alıntı Yaparak Cevapla
