Konu: sarı laleler...

Oturumunu açtım hayatımın.

Sayfaların kalabalıklığına şaşırdım önce. Bunca anıyı bunca sayfanın kaldırabilmesine de. Ne gelir ki elden sana verilen dışında. Kaderi kabullenmek değildi yaptığım önceleri. Önceleri her şey mümkündü hayatta. Hayal ediyordun ve yoğun sinyaller gönderiyordun evrene ve evren bir şekilde ikramlarda bulunuyordu sana dairlerimde… Öyle değilim şimdi. Hayatımın oturumunu açtım. Üç beş kişi çevirim içi olmuş ha bire konuşuyor uygun modunda insancıklarla. Üç beş kişi hayatın tüm meşguliyetlerini yüklenmiş gibi omuzlarına klavyenin ucuna çökmüş ve hayatları hakkında kararlar alıyorlar. Ve birilerinin farkına varamadan birilerini eziyorlar meşgul hayatlarının içinde. Kimileride çevirim dışı yaşıyor benim gibi hayatı; varla-yok arasında ki o kısır döngüde gidip geliyorlar bir ileri bir geri. ne korkuyorlar görünmekten ne de hoşlanmıyorlar gizlenmekten. Sadece yapmak istedikleri sessizce o köşede birilerinin varlığından haberdar olarak hayatı izlemek. Hayatın nasılda kendi seyrinde devam ettiğini bilerek hayatı seyretmek.

Acımasızlığından dem vurmuyorum bu sabah hayatın. Bu baştanbaşa benim tercihimdi biliyorum. Acımasız olmasını ben istedim, bilinçli tercihimdi olmayacak, değmeyecek, yalancı bir pinokyoya âşık olmak. Ve bende bu bilinçli tercihimi kulandım hayatımın ortasında neye mal olacağını düşünmeden sadece tercih ettim ve uyguladım. Düşünemedim aşkın kapıdan geldiğinde mantığın pencereden el sallayarak gittiğini. Ben de kabullendim ve getirilerinin hiç birisini hesap etmeden sadece yaşamak adına adımladım bütün tökezli yolarını aşkın. Şimdi elinde ne kaldı diye yığınlarca bakış görüyorum satırlarımı okuyan gözlerin içinde. Ama cevabını vermiyorum. Biliyorum ki verdiğimde sevincini göreceğim bazı simaların, üzüleceğini göreceğim gibi. Bu yüzden oturumunu açtığım yerde yorumsuzca okuyan bakışlara bırakıyorum hayatımda elimde neyin kaldığını. Lanet okumuyordum eskiden, eskiden sigaranın dumanı boğazımı yakıyordu, eskiden yüzümde kocaman bir tebessüm gelen geçene tanıdık tanımadık bakışlarla selam veriyordu yüreğim. Selamının karşılanacağını bilerek. Eskidendi işte her şey. Eskiden Eylül’düm ben.

Ben o eskileri; kırık binalarımın sıvalanmış duvarlarının arasına gömdüm sessizce. Sigaramın nikotininden derin bir nefes aldım oksijensizliğe aşina ciğerlerime. Ve ne için diye düşünmedim yitirdiklerimi. Değdi mi diye düşünmedim. Evet, büyük çığlıklarımı susturamadığım, kapımın camlarını yumrukladığım zamanlarımda oldu. az da olsa isyan ettim yitirdiklerime ama neye değdi diye hiç düşünmedim. Düşünmeyeceğimde…

Benden alacakları çokmuş insanların. Alacaklarının bende hiçbir sancısını duyamadığımı bilselerdi hala benden bir şeyler almak isterler miydi acaba. Yine de alacakları varsa buyursun gelsin diyorum her birisine. Gözümden ve gönlümden fazladan dökülecek hiçbir yaşı geri çevirmedim ben. Gelene de, gelmeyene de amenna dedim usulca. Buyursun gelsin alacağı olan cesurca; geri çevrilmez asla kapımdan.
Toprağın bağrına girdiğinde insanların hepsinin ne kadar eşit olduğunu bilerek gelsin…


Turab(ım) da laleler büyüyor sarı. Üşüme sakın.

Ben o eskileri; kırık binalarımın sıvalanmış duvarlarının arasına gömdüm sessizce. Sigaramın nikotininden derin bir nefes aldım oksijensizliğe aşina ciğerlerime. Ve ne için diye düşünmedim yitirdiklerimi. Değdi mi diye düşünmedim. Evet, büyük çığlıklarımı susturamadığım, kapımın camlarını yumrukladığım zamanlarımda oldu. az da olsa isyan ettim yitirdiklerime ama neye değdi diye hiç düşünmedim. Düşünmeyeceğimde…

Yaşananlar ne şekilde yaşanırsa yaşansın hayatımızın bir parçası ve o parçalar bizi biz yapanlar.

Çok güzel bir yazı okudum yüreğine sağlık

Benden alacakları çokmuş insanların. Alacaklarının bende hiçbir sancısını duyamadığımı bilselerdi hala benden bir şeyler almak isterler miydi acaba. Yine de alacakları varsa buyursun gelsin diyorum her birisine. Gözümden ve gönlümden fazladan dökülecek hiçbir yaşı geri çevirmedim ben.

seni yine okumak güzeldi

yılların ardına gizlenmiş bir sürü küçük gizlerimiz var hayatta. ne kadar umarsızlığına yenilsekte acımasızların günün birinde hıncını alacak küçük bir kelimeyi esirgemeyecek dudaklarım farkındayım. bu nedenle de bütün susuşlarımı deneme tahtamın en üst bölümüne yazdım. dedim ki kendi kendime; sus ve bırak..

geceler yalınlığını yeniden esirgiyor benden. eski uykularımı gözlerimden çekip alıyor. hummalı bir çalışmanın içine sokuyorum yüreğimi. bir kaç gün sonra bir belki için kilometreleri aşacağım ve yorgun bedenimi bir mezar taşına dayayacağım. dualarıma ortak dualar okuyacak bir kaç kişi. ve dileyeceğim ki;.....

amin...

dualarıma ortak dualar okuyacak bir kaç kişi.

okuyanlar kimolacak bilmeyeceğim.en çok umduğumun aklından geçmeyecek belki adım,en uzağımdakinden dökülecek umarlarım.

ve içimden fısıldayacağım...amin.

(Beddualar tuttu da yerini dualarımızmı esir alındı sanki?)

artık yazdıklarına yorum yazacak kelimelerim yok.sözlerin karşısında lal kesilişlerim çok öncesinden beri devam ediyor.sadece eline sağlık diyebilirim,bir de seni özlediğimi...

teşekkür ederim senin okuduğunu bilmek yetiyor benim için. özlemek karşılıklı. az nefesimi geniş tuttum ama iyiyim yolumda.

miligramı azalıyor acıların. gün be gün yaralarıma ilaç oluyor yalan sözleri gitmeyi tercih edenlerin. pes etmiş bir yüreği sahilin kenarında kıyıdaki kayalara çarparken görürsen hiç acıma. tut ve biraz daha öteye fırlat yüreğimi. fırlat ki acısını koyu demlesin aşkın ve içtikçe biraz daha çöksün boğazına zamanın. şimdi iyi bir yerdeyim. kendime sığdırdığım üç beş parça umutla seyahat etmekteyim kendime. vakti gelince durulurmuş ya denizi kirleten nehirler bende duruluyorum yavaş yavaş.belki çok yavaş ama tazesinin kokusunu duyabilecek kadar umutlu.
kış mı bitti yoksa?
şizofren yanım mı istirahate çekildi?

kış mı bitti yoksa?

bitti çok şükür apaydınlık yaz mevsimi donatıyor artık rüyalarımızı

o degil de aramiza gercek bir yazar girmis gibi hissettim, cok begendim...eger bu yazi gercekten bu dizeler "tuhafim" kisisine aitse kutlarim kendisini ve paylasiminin devamini dilerim...

s.plath tarafından gönderildi.

bitti çok şükür apaydınlık yaz mevsimi donatıyor artık rüyalarımızı

sanırım sen haklısın. kiraz..
sancıları azalırken gözümüze hafifte olsa vuruyor yazın ışıltıları. yalanın ardında gizlenmiş bir sürü kederi eriteceğini ümit ederek susuyorum yine..

sadrina tarafından gönderildi.

o degil de aramiza gercek bir yazar girmis gibi hissettim, cok begendim...eger bu yazi gercekten bu dizeler "tuhafim" kisisine aitse kutlarim kendisini ve paylasiminin devamini dilerim...

teşekkür ederim yazı benim.. ben yazıyım mı demeliyim yoksa.. cümleyi ne tarafa çekebilirsek o tarafa çekelim. ama benim ifademle o kelimeler ben'im...
o anda içimden taşanların hiç silinmeden eklenmiş hali kısaca. hiç silinmeden kendimi ortaya atışım belki de..
kibarlığınıza teşekkür ederim tekrar..

ama benim ifademle o kelimeler ben'im...

değil,kelimeler sadece senin sahip olduklarının bir kısmı geriye kalan koca benliğinde sıcacık dostluğun var.iyi ki varsın.