Uzun zaman oldu seni kağıda sürmeyeli kalem,
özlemişsindir sende kağıt,kalemi...
Beni hiç sormayın dostlarım,
belirsiz ve amaçsızca,
ilerliyorum bir yol üzerinde.
Eskisi gibi besleyebildiğim,
içimde bir köşede saklayıp,
büyütebildiğim,
ne umutlarım var,
ne de hüzünlerim şimdi,
dedim ya belirsizlik !
Öylesine çevrelemiş ki benliğimi,
duygularım karışır başkalaşır olmuş,
ben en sevdiğim dostlarımı,
kalemi,kağıdı unutur olmuşum,
bu hiç yaşanılası olmayan biçimden dolayı.
Bir yanım gülüp geçerken hayata,
bir yanım hep tekliyor zamana.
Ne gidiyor ne kalabiliyorum,
yelkovanla akrep arasında...
Ruhumun derinlerinde ateşten bir kuş,
uçamıyor sanki çırpınıyor,
her yanımı dağlıyor,
benliğimi,
kalan son parça duygularımı,
herşeyi !
Şimdi belkide sıfırdan başlamak lazım,
yaşama,yaşamaya...
Sahi neresinde kalmıştık hayatın ?
26Nisan2009
01:08
Zafer...


LinkBack URL
About LinkBacks
Alıntı Yaparak Cevapla




