Konu: insan olma şansını nasıl kullanıyorsunuz acaba?

İnsan nedir sizce?
İnsan dediklerimiz aslında sadece "insan olma şansına sahip" yaratıklardır. "İnsan olmak" ise çok büyük bir erdemdir ve maalesef herkes “İnsan” olamadan ölmektedir. Nadir insanlar vardır ki "İnsan" olabilmişlerdir ölmeden.

Bence hayvanların varlığı da bunu farkedebilmemiz için çok iyi bir fırsattır hayatımızda. Sadece hayvanlar da değil ya. Sadece hayvanlara bakarak bile hayatı hem kendimiz hem de çevremizdekiler için mükemmelleştirebileceğimiz halde, neden bunu görmemek için direniriz anlamış değilim hala.
Sadece izleyin lütfen. Evcilleştirdiklerimiz hariç hayvanlar nasıl davranırlar? Neden öldürürler? Neden ölürler?


Doğasını Yitiren İnsan
Doğa mükemmeldir öyle değil mi?


"Afrika’da her sabah bir ceylan uyanır, en hızlı aslandan daha hızlı koşması gerektiğini; yoksa öleceğini bilir. Afrika’da her sabah bir aslan uyanır, en yavaş ceylandan daha hızlı koşması gerektiğini yoksa aç kalacağını bilir. Aslan yada ceylan olmanızın bir önemi yoktur. Yeter ki güneş doğduğunda koşmak zorunda olduğunuzu bilin."

Afrika Atasözü”

Sadece bu söz bile doğada “en güçlünün yaşabileceğini” ve hayvanların “ölmemek için öldürdüklerini” anlamak için yeter de artar bile.


Peki sizce hayvanlardan daha fazlasına sahip olabildiğimiz halde, onların birbirlerine karşı duydukları saygı kadar saygı duyamaz mıyız birbirimize?

Kendimize “insan” demeden önce “bizi hayvandan farklı hatta üstün kılan özelliklerimiz nelerdir ve biz bunların kaçını doğru kullanabiliyoruz” diye ciddi anlamda düşünmemiz gerekiyor.

Kendinizle baş başasınız sadece. Sizi sizin kadar iyi eleştirebilecek hiç kimse yok. Şimdi düşünün bakalım. “İnsan” mısınız gerçekten, “insan olma şansına” mı sahipsiniz? Ve eğer sadece bu şansa sahip olduğunuzu düşünüyorsanız, bu şansı nasıl kullanıyorsunuz? Bunun cevabını sadece siz verebilirsiniz.

Umarım hepimiz ölmeden “İNSAN” olabiliriz. Yüreğinizdeki sevginin hiç eksilmemesi dileğiyle.

ÖZLEM KAHVECİOĞLU

Umarım hepimiz ölmeden “İNSAN” olabiliriz. Yüreğinizdeki sevginin hiç eksilmemesi dileğiyle.

bende aynı temenni içindeyim...hepimiz için

güzel ve anlamlı bir yazıydı...