Başlarken bişeylere sırf başlamak ve bitirmek için başladım diyemem ki,
hani bazan bişeyler olurda içinde yüreğin göğüs kafesine sığmaz adeta dolar taşarda bunu bişeylerde paylaşmak istersin ya,
işte şuan o hallerdeyim,
sebebsiz,
belkide vardır bi sebebi ama ürkek hoyrat yüreğim, kırmalardan kırılmalardan yorgun, sevgilerden,ayrılıklardan,kayboluşlardan,gidişleri n getirisi özlemlerden,
hatta üzgünlüklere dalmış durgun,
ama işte öyle anların getirisi,
yazıyorum,
evet aslında ne kadar kalmadı desekte var olanın inkarı değilmi?
içimizde bize uhte kalan,
oysa hep iyi başlar sözler verilir,anlıklar dahi paylaşılmak istenir, paylaşılırda, oysa hayatın çok acımasız olduğu gerçeğiyle yüzleşince gerçekler bir bir yüz üstüne çıkışlarda kopukluklar başlar değilmi?
''ben yanlız senle varım sensiz boşluktayım yar, sen bi çağır ben koşarım''larla devam etsede,
aslında gidişlerin artık önüne geçilemez ne kadar istemesekte uzaklıklar artık başlamıştır, her gelişin bi gidişi olduğu gibi,
''sen benim ışığım,ateşten ben bi canım, kurumuş topraktanım,gelde suya kansın bedenim''ler aslında yanlızca bi avuntumudur?
uzaklıkların ritmi her tınıya dönüşüpte benliklerde desibellerini artırsada,acı çöreklensede sol göğsümüzden taaki derinlere,
nedir getirisi?
pişmanlıkmı?
yazıyorum bak!
ulaşılmazlık zırhına sığınıpta pişmanlığı kendi içimizde yaşamakmı en doğrusu,
''duy artık duy sesimi,yazdım ben göğe ismini yar''larla nereye kadar devam edecek?
başlangıcıgıcı olmayan ezelii bi sevdayamı dönüşüpte edebii divanlardamı resmedilipte farabii dudaklardanmı dökülecek, yoksa bi ozan ortamında destansımı anlatılacak, yoksa şiir mısralarına hapsolupta keşfedilmeyimi bekleyecek?
yoksa deyiminle ''hikaye''mi olacak?
hangisi?
hangisi olursa olsun değmezmi?
bak işte hiç bişey yokken yinede,
ben,
öylesine,
YAZDIM...
Alıntı


LinkBack URL
About LinkBacks
Alıntı Yaparak Cevapla