Konu: O Gözyaşları/m Sanaydı..

Sanaydı şiirler şarkılar... Sanaydı hepsi..
O ruhumu çökerten kalbimi paramparça eden sonunda her defasında döndüğüm halde yeminler ettiren o aşk sanaydı..
O haykırışlar tamamıyla sana teslim ettiğim kalbim sanaydı..
Eğer aşkının bedeli herşeyi yok saymaksa hiç hesapsız bir karanlıkta kaybolmaksa ya da asla doğruyu bulamıcağım bi yola sapmaksa körü körüne olmamalısın aslında hiç olmamalıydın..

Belki silkenişi bu toza bulunmış bedenimin içime bir türlü sinmeyen aşkının darbeleri belki de kendi kendimi kandırmaca..
Yaptığım bi hata fırtınaya kapılıp sürüklenmek belki de biyerlere
Söylesene hatam tutunmaya hiç çaba göstermeden seni sevmekmiydi
Karşılık alamamama rağmen ille de seni istemekmiydi hatam
Zoru seçmek miydi..

Ah geceler bu geceler bi türlü bitmiyo artık
Seni düşünmekten yer kalmıyo hiç bişeye
Acılarla mutluluklar kolkola girdi sanki sanki her tebessümün ardından gözyaşları başlamak zorunda
Ne zaman tam anlamıyla gülebilirim
O gülen yüzün ardındaki sahteliği ne zaman görmezden gelebilirim..
Yalancıktan da olsa mutlu olamıyorum işte bu kabus sanki hiç bitmicek..
Unutmak denen o ucu bucağı olmayan duyguyu ne zaman tadıcak yüreğim..
Biliyorum ki senden eser kalmamalı bende
Tıpkı diğer zamanlarda olduğu gibi düşüncen beni adaletsizce hüngür hüngür ağlattığında hiç haketmediğim halde senin için bi bölgeden ibaret olduğumu anladığımda senden nefret ettiğim gibi o insan olmalıyım..
Yüreğimi yüreğimi cayır cayır yakan bu hasretler tükendiğinde içimi acıdan bu kahrolası aşka hiç olmadığı kadar seyrek rastlanmalı bedenimde
Arkadaşlar suratımdaki o anlamsız bakışları görmemeli

SENİ ARAYAN BOMBOŞ GÖZLER...

Zavallı gururumla başbaşayım şimdi
ve yenilgiye uğramış

UMUTSUZ AŞKIN BENİMLE...

Artık dinlediğim şarkılardan gördüğüm rüyarlardan ve akmasına bi türlü mani olamadığım gözyaşlarımdan utanıyorum şimdi..
Bir tek damlasına bile değmediğin içinumrunda bile olmadığım için haketmediğin için beni..
Seni sevmeye seni düşünmeye kendi kendime ağlamaya bile utanır oldum şimdi beynimin içi uğulduyor..
Tüm organlarım ayaklandı sanki
Arkasına saklandığım mantığım bile hesap soruyo benden.
İklimler değişiyor insanlar değişiyor sen değişiyorsun..
Bir ben kalıyorum aynı birde şu kahrolası aşkın eksilmiyor.
Ama biliyorumki hepsi biticek birgün..
O gözler değmicek yüreğime acıtamıycak içimi..
Unutmak için yırtınan bu zavallı belki ilk defa dediğini yapıcak ve sen kendi halinde sevildiğini bile bilmeden unutulucaksın hayat yine devam edicek




Sen Bensiz/Ben Sensiz...




Alıntı

emegine saglik hazanim, guzel bir ic-dokus'u ifade ediyor bu yazi...

Acılarla mutluluklar kolkola girdi sanki sanki her tebessümün ardından gözyaşları başlamak zorunda
Ne zaman tam anlamıyla gülebilirim

Hayatın kendisi bu değilmi acı,mutluluk,sevinç,gözyaşı ve kahkaha v.s.
herbiri hayat zinciri'nin birer halkası.
Biri olmadan diğerinin değeri anlaşılmaz.
Güzel bir paylaşım teşekkürler...

çok güzel, teşekkürler...