Konu: Bilmiyorsun, Küsüm Sana.

Yorgunum, bugün her zamankinden biraz daha farklı,
Kafam öyle bir şeye takılı kaldı ki çözemiyorum.
Kulağımda dünden kalan bir hikâye,
Sonunun nasıl bittiğini hatırlamıyorum.
Radyoda bizden bir şeyler çalıyor
Seni arıyorum, ulaşamıyorum
Sonra, gözlerinin değmediği bir gökyüzü arıyorum,
Bir dalga veya!
Zorlanıyorum, bilmiyor musun sen gideli maviye küsüm.
Işıkları sönükken hele bide bulutlarda kaplarsa gökyüzünü
Bu şehir bir boğuk düşüyor gecelere
Karanlık bir yol iki yöne gidiyor
Elimden tutsan korkmam ya
Olduğum yerde adımlıyorum
Sesim kısık,
Birkaç cümlemde anlamsız mırıldanmalar
Biraz hüzünle karışık ortalığa saçılı veriyor bakışlarım
Tarifini yazarken zorlandığım bir paragraftır sensizlik deyip
Üç noktaya sığındırıyorum anlatamadıklarımı…

Farklıyım, ne bıraktığın gibi, ne hatırladığın gibi
Ne de umduğun gibiyim.
Unutmaya çalışıyorum
Seni, sevdanı, anıları…
Üzerime yıkılan bir suçun ağır cezasıdır yalnızlık
Silinmez bir kalem kullanılarak yazılmıştır müebbetliğim
Vardığım yollar hep belirsiz...

Seni ne kadar çok sevdiğimi söylemeyeceğim bu sefer
Dön de demeyeceğim
Bu hasrete bir son vermek değil amacım
İnan alıştım.
Bir yelkovanla akrebe söz geçiremiyorum ya
En fazla ona yanarım
Bilmiyorsun küsüm sana!






Alıntı
Spoiledeagle.

yalnızlık büyük alışkanlık bedende.