Konu: Tanrıya Inanmanızı Gerektiren En Büyük Argüman Nedir ?

bır ınsan neden tanrıya ınanmalıdır ?
evet tanrı vardır işte önemlı kanıtı şu şu şudur denebılır mı ?
sadece kıtaplar tanrıyı göstermede kavramada anlamada yeterlımdır yoksa ınsanlara ne yapması gerektıgınımı anlatırlar ?

somut örneklerle nasıl çogaltabılırsınız bu soruyu ?

SANATTARİHÇİ tarafından gönderildi.

bır ınsan neden tanrıya ınanmalıdır ?
evet tanrı vardır işte önemlı kanıtı şu şu şudur denebılır mı ?
sadece kıtaplar tanrıyı göstermede kavramada anlamada yeterlımdır yoksa ınsanlara ne yapması gerektıgınımı anlatırlar ?

somut örneklerle nasıl çogaltabılırsınız bu soruyu ?

SANATTARİHÇİ eski dostum daha öncede böyle bir konuda sohpet etmiştik.

Muhteşem bir güzellikte araba görürsün ya, hemen markasına bakarsın hangi firma yapmış bu tasarımı diye.İşte öyledir yaratıcı inancı ,hayranlığı.

Sabahleyin gözümüzü her açtığımızda Allahı görürüz aslında.O ne kadar kendisini gizlese ,nazik ve kibar olsada.

Sonsuz tasarım,sonsuz matematik ama bizi igilendiren konu onun duygusallığıdır.Bunun için onun yarattıklarına bakıp incelemeniz yeterlidir.Rengarenk çiçekler,muhteşem güzellikte doğa,bazı komik hayvanlar,saflığı temsil eden yavru hayvanlar,ve biz,diğerlerinden değişik olan insanlar.

SANATTARİHÇİ tarafından gönderildi.

bır ınsan neden tanrıya ınanmalıdır ?
evet tanrı vardır işte önemlı kanıtı şu şu şudur denebılır mı ?
sadece kıtaplar tanrıyı göstermede kavramada anlamada yeterlımdır yoksa ınsanlara ne yapması gerektıgınımı anlatırlar ?

somut örneklerle nasıl çogaltabılırsınız bu soruyu ?

Birçok şey öne sürülebilir. Bunlar en önemsizinden en önemlisine, en saçmasından en mantıklısına kadar birçok seviyede olabilir. Ancak bunların arasından birkaç adımla sıyrılan bir tane vardır oda "bilinmeyen"dir.

Tanrı argümanı aslında hep "bilinmeyen" üzerine kurulur. Güneşin bir yıldız olduğunu "bilmeyen" insanlar ona tapmaya başlamıştır. Çünkü güneşin bir faydası vardır ve güneşin ne olduğunu "bilmemektedirler." Depremler, fırtınalar, toprak kaymaları, volkan patlamaları, şiddetli yağmur, yıldırım, kurak mevsimler, hastalıklar, salgın hastalıklar, güneş tutulması, ay tutulması ve birçok doğa olayının nedenini "bilmedikleri" için ilk önce onlara korku sonrada saygı duyup tapmaya başlamışlardır. Elbette örnekler haylice genişletilebilir ancak sonuç değişmez.

Tanrı argümanı, bilinmeyeni bilen bir varlık mutlaka var anlayışı ile çıkmış ve insanlar bu bilinmeyen olayları o varlığın yaptığına bağlamışlardır.

Tanrıya inanmamız güven duygumuzu arttırır sevgili dostum.. İnsanlar zor durumda sığınacak bir güç ararlar bu kesindir. Acizdir insanlar, zavallıdır, gücü oldukça kısıtlıdır ve en önemlisi şimdilik bedene mahkumdur..

Aslında Tanrıya inanmamız Tanrı tarafından içimize serpilmiş tuhumlardır.. Doğuştan O'na inanmaya programlanmışız ve bu O'nun sevgisidir.. Bize şefkatlidir, bizi sever.. ama bize kendini göstermez.. O'nu görmeden hisstmemizi ister, inanmamızı ister.. Çünkü O'na olan sevgimizi ispatlamanın en gerçekçi yolu budur..

Düşünsenize Tanrı kendini gösterdi. O harika varlık bize göründüğünde hayran kalırız, bağlanırız, seve seve O'na taparız.. ve en önemlisi O'nun olduğunu biliriz.. Çünkü O'na inanmamak gibi bir seçenek yoktur artık. Çünkü O apaçık vardır..
Bu inanç önemli bir inanç olmaz o zaman.. O'nu görmeden hissetmek ve O'na inanmaktır asıl gerçek inanç..

Tanrı hayatta karşımıza birçok şey çıkarır, bazen kendini yansıtır kalbimize.. Bazen fikrimize ve düşüncelerimize.. Bazende herhangi bir duygumuza.

Hayatta bazende tam tersini de yapar O'nun hakkında çelişkiye düşmemize.. O'nun olmayışını sanmamıza ve buna benzer birçok şeye..

Aslında bunlar O'nun bizi sınnamasıdır ve O'na olan sevginin gerçek olup olmadığını ortaya çıkartmasıdır.. Bunları başarmamızı ister ve sevgimizi daha da çoğaltmamızı ister.
Tanrı hayatın ta kendisidir.. Mühim olan O'nu hayat içinde bulabilmektir. Bu buluş kişiden kişiye değişir.. Çünkü Tanrı kullarının her birine farklı bir yol verir kendine ulaşabilmesi için.

Kimileri sevgilinin yüzünde O'nu hisseder.. Kimileri çocuklarında O'nu hisseder.. Kimileri annesinin koynunda ve kimileride tüm dünyada... vs vs ama herkesin farklı bir yolu vardır Tanrıya ulaşmak için..

Kendi yolumuzdan götürmeye çalışırsak başarısız oluruz çünkü o yol sadece bize aittir. Biz ve Tanrı arasındaki özeldir o..
Tanrının gücünü, üstünlüğünü, büyüklüğünü... vs herçeyini kavramamızı sağlar o yol.. O yolun sonunda huzur vardır, Yaratıcısına ulaşmış bir kulun mutluluğu vardır..

tanrı diyorsun hangi tanrı?
somut örnek istiyorsun hangi tanrı somutki sana somut örnek verelim?
ben tanrıya inanmıyorum.sadece tek olan allaha inanıyor ve iman ediyorum.......

FiGGo tarafından gönderildi.

Tanrıya inanmamız güven duygumuzu arttırır sevgili dostum.. İnsanlar zor durumda sığınacak bir güç ararlar bu kesindir. Acizdir insanlar, zavallıdır, gücü oldukça kısıtlıdır ve en önemlisi şimdilik bedene mahkumdur..

Aslında Tanrıya inanmamız Tanrı tarafından içimize serpilmiş tuhumlardır.. Doğuştan O'na inanmaya programlanmışız ve bu O'nun sevgisidir.. Bize şefkatlidir, bizi sever.. ama bize kendini göstermez.. O'nu görmeden hisstmemizi ister, inanmamızı ister.. Çünkü O'na olan sevgimizi ispatlamanın en gerçekçi yolu budur..

Düşünsenize Tanrı kendini gösterdi. O harika varlık bize göründüğünde hayran kalırız, bağlanırız, seve seve O'na taparız.. ve en önemlisi O'nun olduğunu biliriz.. Çünkü O'na inanmamak gibi bir seçenek yoktur artık. Çünkü O apaçık vardır..
Bu inanç önemli bir inanç olmaz o zaman.. O'nu görmeden hissetmek ve O'na inanmaktır asıl gerçek inanç..

Tanrı hayatta karşımıza birçok şey çıkarır, bazen kendini yansıtır kalbimize.. Bazen fikrimize ve düşüncelerimize.. Bazende herhangi bir duygumuza.

Hayatta bazende tam tersini de yapar O'nun hakkında çelişkiye düşmemize.. O'nun olmayışını sanmamıza ve buna benzer birçok şeye..

Aslında bunlar O'nun bizi sınnamasıdır ve O'na olan sevginin gerçek olup olmadığını ortaya çıkartmasıdır.. Bunları başarmamızı ister ve sevgimizi daha da çoğaltmamızı ister.
Tanrı hayatın ta kendisidir.. Mühim olan O'nu hayat içinde bulabilmektir. Bu buluş kişiden kişiye değişir.. Çünkü Tanrı kullarının her birine farklı bir yol verir kendine ulaşabilmesi için.

Kimileri sevgilinin yüzünde O'nu hisseder.. Kimileri çocuklarında O'nu hisseder.. Kimileri annesinin koynunda ve kimileride tüm dünyada... vs vs ama herkesin farklı bir yolu vardır Tanrıya ulaşmak için..

Kendi yolumuzdan götürmeye çalışırsak başarısız oluruz çünkü o yol sadece bize aittir. Biz ve Tanrı arasındaki özeldir o..
Tanrının gücünü, üstünlüğünü, büyüklüğünü... vs herçeyini kavramamızı sağlar o yol.. O yolun sonunda huzur vardır, Yaratıcısına ulaşmış bir kulun mutluluğu vardır..

Güneşe tapmakta güven sağlıyordu insanlara. Çünkü güneş ışığı getirendi. Ona yeteri kadar tapıldığında koruması altına alınacaklarını sanıyordu insanlar.

Bir önceki iletimde sıraladığım doğa olayları ile eşleştirdikleri tanrı figürlerine veya doğanın ruhuna tapmakta insanlara güven sağlıyordu. İnsanlar taptıkça bu doğa olaylarına ( yani tanrı veya tanrıların gazabına) uğramayacaklarını sanıyorlardı.

İnsanların bilgisiz olmaları tanrı argümanının temelidir. Bilgisiz olursan çevreni yorumlayamazsın. Yorumlama gelmediği takdirde, yorumlayamadığın o çevreye karşı zihinsel ve fiziksel korumasız kalırsın. Burada yapılacak tek şey -tanrı argümanında da görüldüğü üzere- bilinmeyene sığınmak olur.

Hangi Tanrıyı anlatıyorsun bilmiyorum ama sınama kelimesi geçtiğinden ben ilahi dinlerdeki tanrıyı anlattığını varsayacağım.

İlahi dinlerdeki tanrı, burada bahsettiğin üzere sevgi yumağı bir figür çizmez. Çok sevdiği, bağışlayıcılığını üzerlerinde tuttuğu, şefkat gösterdiği kullarına kendisine tapmadıkları zaman sonsuza dek cehennemde işkence vaat eder. Demek ki içimize serptiği tanrı sevgisi tohumlarını her zaman önemli görmüyormuş. Yani "sınavdan" kalan kuluna bir yaz okulu ayarlamaz. Tekrar ders verdikten sonra bir sınav yapmaz.

Kısaca bu bilinmeyen üzerine inşa edilmiş tanrı figürü insanlar tarafından oluşturulduğu için tapınılan tanrı veya tanrılarda insani özellikler ve duygular taşırlar; öfke, şefkat, cezalandırma, ödüllendirme v.b. gibi.

Tek ve kısa bir cümle ile özetlemek gerekirse."Kendisinden güçlü bir şeye güvenme hissi'dir"

Pers ve Mısır Krallarının nası tanrılaştırıldığına bakarsanız bunu anlamak güç değildir. Saygılar

FiGGo tarafından gönderildi.

Tanrıya inanmamız güven duygumuzu arttırır sevgili dostum.. İnsanlar zor durumda sığınacak bir güç ararlar bu kesindir. Acizdir insanlar, zavallıdır, gücü oldukça kısıtlıdır ve en önemlisi şimdilik bedene mahkumdur..

Aslında Tanrıya inanmamız Tanrı tarafından içimize serpilmiş tuhumlardır.. Doğuştan O'na inanmaya programlanmışız ve bu O'nun sevgisidir.. Bize şefkatlidir, bizi sever.. ama bize kendini göstermez.. O'nu görmeden hisstmemizi ister, inanmamızı ister.. Çünkü O'na olan sevgimizi ispatlamanın en gerçekçi yolu budur..

Düşünsenize Tanrı kendini gösterdi. O harika varlık bize göründüğünde hayran kalırız, bağlanırız, seve seve O'na taparız.. ve en önemlisi O'nun olduğunu biliriz.. Çünkü O'na inanmamak gibi bir seçenek yoktur artık. Çünkü O apaçık vardır..
Bu inanç önemli bir inanç olmaz o zaman.. O'nu görmeden hissetmek ve O'na inanmaktır asıl gerçek inanç..

Tanrı hayatta karşımıza birçok şey çıkarır, bazen kendini yansıtır kalbimize.. Bazen fikrimize ve düşüncelerimize.. Bazende herhangi bir duygumuza.

Hayatta bazende tam tersini de yapar O'nun hakkında çelişkiye düşmemize.. O'nun olmayışını sanmamıza ve buna benzer birçok şeye..

Aslında bunlar O'nun bizi sınnamasıdır ve O'na olan sevginin gerçek olup olmadığını ortaya çıkartmasıdır.. Bunları başarmamızı ister ve sevgimizi daha da çoğaltmamızı ister.
Tanrı hayatın ta kendisidir.. Mühim olan O'nu hayat içinde bulabilmektir. Bu buluş kişiden kişiye değişir.. Çünkü Tanrı kullarının her birine farklı bir yol verir kendine ulaşabilmesi için.

Kimileri sevgilinin yüzünde O'nu hisseder.. Kimileri çocuklarında O'nu hisseder.. Kimileri annesinin koynunda ve kimileride tüm dünyada... vs vs ama herkesin farklı bir yolu vardır Tanrıya ulaşmak için..

Kendi yolumuzdan götürmeye çalışırsak başarısız oluruz çünkü o yol sadece bize aittir. Biz ve Tanrı arasındaki özeldir o..
Tanrının gücünü, üstünlüğünü, büyüklüğünü... vs herçeyini kavramamızı sağlar o yol.. O yolun sonunda huzur vardır, Yaratıcısına ulaşmış bir kulun mutluluğu vardır..

Tanrının böyle beklentileri olması sizede garip gelmiyormu? Tanrının ne ihtiyacı var sizin onu sevmenize? Yoksa tanrı gücünü insan sevgisinden alacak kadar zayıf bir varlıkmı?

Bence tüm bunların cevabı insanın kendisinde gizli. İnsanlar kendileri sevilmek ister, tanrı değil. İnsanlar kendilerinin büyük ve önemli olmasını ister, tanrının değil. Ama zayıf kaldığı yerde tanrı gibi bir büyüğe sığınır. Bununla birlikte tanrının da sığınan insanın sevgisine ihtiyacı vardır. Çünkü tanrı aslında insan tarafından yaratılmış bir yaratıcıdır...

Tanrı iyiliktir sevgi yayar, muhtaç değildir ama her canlı O'na muhtaçtır..

Şimdi bir düşünün düşmek üzeresiniz ama bir ip var onu tutarak kurtulacaksınız.. O an ip mi insana muhtaç? İnsan mı ipe?

İşte Tanrı insanlara sevgi verir O'nlara yardım etmek ister. Çünkü insanı huzurlu edecek güç O'na olan sevgide saklıdır.. Tanrı insanın sevgisine muhtaç değildir.. Tanrı bizim kavrayacağımız şeylere benzemez bu durumda bizim kavradığımız türden yargılara sığdırılamaz, yansıtılamaz..

FiGGo tarafından gönderildi.

Tanrı iyiliktir sevgi yayar, muhtaç değildir ama her canlı O'na muhtaçtır..

Şimdi bir düşünün düşmek üzeresiniz ama bir ip var onu tutarak kurtulacaksınız.. O an ip mi insana muhtaç? İnsan mı ipe?
İşte Tanrı insanlara sevgi verir O'nlara yardım etmek ister. Çünkü insanı huzurlu edecek güç O'na olan sevgide saklıdır.. Tanrı insanın sevgisine muhtaç değildir.. Tanrı bizim kavrayacağımız şeylere benzemez bu durumda bizim kavradığımız türden yargılara sığdırılamaz, yansıtılamaz..

Dusunelim FIGGO dusunelim seni mi kiracaz

Dinleri,Tanriyi,Peygamberleri,Kitaplari vede o IPI de yapan insandir.
Insan imalati olmayan bir IP var mi ?
Sen insanin yapmis oldugu bir ipe tutunuyosun guzel kardesim.Orneklerimizi gelistirelim lutfen

.