Konu: son perde

Gözler...
Senin gözlerin...
Büyük,kahverengi,güzel gözlerin...
Dünyaya sevgi ve barışla bakan gözlerin...
Fakat bugün...
Bugün nefret var gözlerinde. Korkmuş gibisin hayattan. Birazda hüzün var sanki. Derin bir ayrılık hüznü...
Ağlıyorsun...
Aslında bıkmıştın ağlamaktan .Sürekli ağlardın sen .Bıkmıştın hayattaki en acıklı en sefil rolleri oynamaktan ve yine ağlıyorsun. Gözlerinden yüreğime akıyor yaşlar .Derin bir nefes alıyorum ve ruhunu çekiyorum sanki içime, ruhumuzu hissediyorum sanki.
Titriyorum birden .Soğuktandır herhalde diyorum korkacak değilim ya hayattan .
Yürümeye başlıyorsun birden. Uzun bir yol var önünde ;çok uzun bir yol var önümüzde. yürüyorsun yavaş yavaş. Gitme diye haykırıyorum birden .Çığlığımla sarsılıyorsun sanki. Bembeyaz bir yüzle bakıyorsun ardına ,arkandaki bana. Gitmem gerek çocuk diyorsun sadece. Birden şimşek çakıyor. Kulakları sağır edebilecek bir gök gürültüsü işitiyorum. Zaten yağan yağmur fırtınaya dönüşüyor birden. Binlerce çığlık işitir gibiyim. Bak diyorum gökyüzü bile ağlıyor senin için .Yağmur bile seni engellemek istercesine daha hızlı yağıyor artık dur lütfen diyorum. Ama yağan yağmura inat daha da hızlanıyor koşarcasına ilerliyor artık. Koşuyor siyah gecenin içine. Koşuyoruz sona doğru. Sanki yol hiç bitmeyecekmiş gibi geliyor ama birden duruyorsun. Evet diyorsun işte son bu. Aşağı bakıyorum derin bir uçurum kenarındayız. Hani masallardaki dipsiz kuyular olur ya ,hep bir prens bir de prenses gelip dilek tutar bu sonsuz kuyularda ve hep bir cadının kurbanı olur dilekleri ,kavuşamazlar birbirlerine, mutsuzdur son. İşte böyle bir uçurum bu .Birkaç adım uzağındayız sonun. Bir adım atıyorsun uçuruma doğru .gözlerine bakıyorum ,çığlık çığlığa haykırıyor gibiler. Ama mutlu gibisin nedense. Bir gülümseme görüyorum yüzünde, acı bir tebessüm bu. Buz gibide soğuk,korkunç hatta. Bir adım daha atıyorsun .Artık uçurumun dibindesin .Hayır diyorum lütfen yapma bırakma beni bu yalan dünyada, bırakma beni yalan ışıklar ,sahte mutluluklar sahte aşklar arasında yalnız başıma. Olmaz diyorsun tekrar. Gitmem gerek .Sonsuz mutluluğa ulaştım ben seninle. Ama artık bitti der gibi bakıyorsun yüzüme .Tekiller arasındaki çokluğu yakalıyorum birden ve tutuyorum seni .o zaman beraber gidelim beni de al yanına birlikte kaçalım kaderden diyorum. Ve tekrar hayır diyorsun. Sen yaşamak zorundasın. Hem bu son benim sonum senin değil diyorsun .Ve bir adım daha atıyorsun sona doğru,boşluktasın şimdi. Bir çığlık duyuyorum birden hızlı bir o kadar da sessiz .Çığlık senden mi geliyor benden mi anlayamıyorum .Yavaş yavaş güneş doğuyor şimdi bitik gecenin üzerine .bir kahkaha duyuyorum sanki. Senin sesin gibiydi .teninin kokusunu bile hissedebiliyorum .tutkuyla sevmiştik birbirimizi inanmak istemiyordum öldüğüne bizim sonumuz olmazdı bu .Aşağı bakıyorum buğulu gözlerle .Aslında tüm ruhum kalbim ve aklım seninle birlikte atlamıştı uçurumdan . Bana kalan sadece boş bedendi. Buz gibi bir ürperti dolaşıyor çıplak tenimde. Dans ediyorum sanki ölümle. Ölümü hissediyorum .hava kan kokuyor .Ağır bir yük var omuzlarımda .Sensizlik çok büyük hiçlik demiştin bir keresinde bana .Gerçekten sensizlik çok boştu. İçimdeki ölmek isteği büyüyor sinsi ama hızlı bir biçimde. Bir adım daha atıyorum ileriye doğru ve bırakıyorum kendimi hayatın soğuk ve karanlık kollarına.ve son perde....

Kara melek yuregine saglik, bazi sonlar huzunlu oluyor. Bazi son perdeler mutlu biter, sana da mutlu bir son diliyorum

beni beter ettin kanka.

beter olma yahu yazarız mutlu bir son merak etme