Yine çaldı saat, tan ağarmadan
Sabaha doğdu, umuda gebe kalmış zaman
Yoksulluk besledi her gün, maziden kalan anları
Hüzün titreyişleri sardı dört bir yanı
Hep kahır değil mi? Geceden gündüze döngü




Gözyaşlarının yıkadığı güneş, kurudu ellerde
Sıcacık sarmaladı ana gibi, rahmetle yeryüzünü
Bir yudum çay, bir lokma ekmek, birkaç zeytin
Kaçırılan gözler yer sofrasından, utançla dizlere
Hep kahır değil mi? Yokluk içinde var olan




Yasak gözlerinde buluşan bir bakış vedadan
Kapanmadan yeniden tahta kulübenin kapısı
Bırak dur! Kımıldamadan kal öylece, orada
Duruşun naif, bakışın hüzün, gözlerin umut
Hep kahır tutmasın yakamızı.Erteleme!



Hadi gel sarıl bana, utanma ey nazlı yar
Kavuşsun ellerimiz şuracıkta,
Var/olmanın her güne yayılan yazgısıyla
Bin şükür çekelim, bir olmaya yeniden
Hep kahır değil ya! Hayata gizlice bir merhaba


Alıntı