gençliğimin en orta ümidinde
sersefilce dökülürken ömrüm bedenimden
sökün ediyordu yüreğime oturan kör bir hayat



içimde hiç susmayacak yaralar bırakıyordu
ve durmayı unutacak (z)amansız kanlar



isyansızca feryatlar yükseliyordu dilimden
tanrım neden (d)inmez bu arsız çile
tebessüme hasret kalan eksik bakışlarımda



belki
bir umut anlar diye kaderimin ümitsizliğini
acılarımın silüetini gözlerimde biriktirmiştim



şimdi
aktıkça her katresi kor alev yakıyor
cehennem ateşi misali...



Alıntı