Konu: Gönül Pınarından Çağlayanlar...(gençsoy_Production)

Bu Başlık altında toplayacağım kendime ait yazı ve şiirlerimi...
alıntı,kalıntı,çalıntı tabiri şeylere yer yok yazdığım herşey tamamiyle hijyenik duygularla yazılmış olup,birebir kendi üretimimdir. Ömrün son anına kadar tazeliğini korur...


..:ayata Dair::..


Bir anlam yükleyemezken satırlara,
Bir de gecenin zifiri çöker yorgun göz kapaklarıma,
Hep alışılagelmişin dışındayken yaşam,
Çaresizlik duvarlarını örmüştür önüne...
Bir nasihat isterken ruhun,
Bin musubete gark olursun farkında olmadan,
Bir de adil olarak nitelendirebileceğin herşeyin,
Adisinden sonrasının gelmediğini görmek vardır bazen...
Zaten kırılmaya yüz tutmuş bir kalp var,
Sancılı iç çekişlerini iki kat daha artırmanın kime ne faydası var?
Diye başlar...İsyan kokan cümlelerin taarruzu,
Her kelime bir anlam bütünlüğünün habercisiyse eğer,
Aynı anlam bütünlüğünde neden anlamsızdır oluşan cümleler?
Hayatın kara kaplı defteri vardı hani nerde?
Ben neden yazamıyorum hayata dair kirli hislerimi,
Paradoxlarmı zincire vurulan?
Yoksa paranoya bir yaşammı asıl zincire vurulası olan...

..:ükme Bağlayamadım Karamsarlığı::..


Yılgınlığa düşen çaresizliğim
Umudu sarar benliğine...
Yalnızlığa tarif bulmak zor,
Anlamlandırmak istediğin şeylerin
Direnircesine anlamsızlaşması dil rubasıyken...
Korkularımın içindeki karanlık girdabım...
Aydınlığa kaç mevsimin kaldı söyle?
Söyle ki bir hükme bağlayamadığım karamsarlığımı
Akan pınarlarıma açıklayayım...

..::Sokaklara Siner Yalnızlık::..



Kalabalığa meydan okurcasına dolaşıyorum
Kimliği belirsiz o sokaklarda…
Herkes suskun, herkes başıboş yalnızlıklarda,
İğne atsan yerin ızdırabına şahit olursun belki,
Köşe başlarında yitirilmiş körpe duygular
Müsait bir yerde inme telaşında,
Aşıklar mirası kaldırımlar isyanda,
Yanı başında bekletilmeye hep müsait duraklar,
Ayrılırken kalabalıktan sokaklara çöken mahzunluk, hüzün
Ve geride elvedalara alışkın bir yalnızlık…

..::Sen Bana Çok Uzak Bir Mezarsın::..

Bir çift göz ve bir yürekti uğruna hayaller kuran,
Sen hayallerime hüküm giydirdin,
Hapsettin karanlığına…

Sen hep katili oldun gözyaşlarımın,
Her gün korkuları kapıma diktin,
Izdırıplarla yoğurdun yaşamımı,
Sonra da arkana bakmadan çekip gittin…

Acılarımı bilemeye çalışırken yine geldin,
Bir daha gitmeyeceğine söz verdin, inandırdın
Artık benimle beraberdin…

Çocuksu mutluluğum geri gelmişti,
Hayata yüklediğim anlamların en anlamlısı,
Uzun soluklu bir filmin başkahramanı,
Beni hayatta tutan suyum, ekmeğim, aşım…
Herşeyim, her şeyim geri gelmişti…

Mutluydum, huzurluydum, seviyordum…
Kaygı duymuyordum gelecek günlerden,
Söylenen ya da söylenecek sözlerden,
Sen vardın ya yanımda, hiç bir şeyi görmüyordu gözüm,
Zafer sarhoşluğu yaşayanlar gibiydim…

Çok sürmedi bu sarhoşluk, uyandım…
Kalktım, baktım, koştum her yere yoktun,
Kalbimde hafif bir ağrı, acı, burukluk…
Hissetmeye başlamıştı aslında farkında olmadan kalbim,

Yine gitmiştin…
Ama gitmeyeceğine söz vermiştin,
İnan bu sefer, hep seninleyim artık demiştin…

Bu ne ilk gidişin ne de ilk yalan söyleyişindi,
Anlamalıydım aslında…
Demek yalanlarını terk edişinle örtmeyi uygun gördün,
Bu kadar gitmek istiyordun, neden geri geldin?
Yaralı gönlüme, sevgime kederleri ektin.
Git şimdi gidebildiğin kadar,
Bit şimdi bitebildiğin kadar,
Sen bana çok uzak bir mezarsın,
Hayallerimi, yaşadıklarımı, sevgimi gömdüğüm mezar,
Ömrüme mal olan mezar…

..::“O”nun Duruşu::..

Yağmurunda gizlidir sevdaların tılsımı,
Okyanuslara karışır gider hayaller,
Toprağa düşerken tüm korkuların,
Alabildiğince aydınlıktır, güneşe bakan yüzün…

Engellere takılsa da sancılı iç çekişlerin,
Dalgalanır yine de hoyratça haykırışların,
Cümlelerin ihtişamına yenik düşse de dilin,
Ezilmez hep diktir o masum bakışların…

..::Sen Yokken::..


Yine kilitlendi her yanım,
Uçup gidiyorum göz kapaklarından,
Gözlerim yüreğine,gözlerin yüreğime değiyor,
Çırpınıyor kuş misali anlama değer ne varsa,
Sen yokken hayatımda...
Dilim düğüm düğüm,
Düşünceler kördüğüm,
Gözlerin hayata baktığım pencerem,
Bir yanımda dünya bir yanımda SEN...

..::Uykularımdan İrkilme Sebebim::..


Soluksuz kalıyorum geceleri,
Uykularımdan irkilme sebebim...
İçimde; hala sana ait bir şeyleri senden gizli taşıyorum sanki,
Kabullenmek istemesede senden miras kalan mantıklı düşünceler,
Sol yanım isyanlarda hep,
"Öldüğün yer olduğun yer" diyor bana,
Yapamıyorum olmuyor düşüncemden atamıyorum,
Bir hayali yaşamadın sen diyorum,
Çektiklerine hangi kılıfları giydireceksin diyorum,
Girdabına tutulduğun şeyin içinden çıkmak o kadar kolay mı diyorum,
Sonra susup kalıyorum,
Çaresizliğe bel bağlamak bu olsa gerek,
Hayat böyle işte...
Bize sebep olacakların sonuçlarını sebepsizce baştan kabul etmek...




şimdilik bu kadar devamı gelcek inş..

büyük ve karmaşık bir labirentin içinde inatla çıkış kapısı arayan birini ele veriyor düşünce yapınız...