Bu iktidar gidici!..

“Niçin” diye soracaksınız, “insaf, neresinden baksan yüzde 39’a yakın oy aldı” diyeceksiniz, biliyorum… Son söyleyeceğimi en baştan söyleyerek başlayayım:

- Çünkü AKP’nin gerçek oy oranı bu değil!..

Şöyle gözünüzü kapatıp seçim sürecini, özellikle son haftaları düşünün; katrilyonlara ulaşan seçim rüşvetlerini, fileyle, kömürle başlayıp buzdolabı, çamaşır makinesine dek uzanan rüşvetleri, avantaları anımsayın!.. Başbakan’ın, sıfatı Adalet Bakanı olan şahsın, AKP Kırıkkale milletvekilinin ve daha nicelerinin “iktidar adayına oy vermezseniz, para da yok, hizmet de…” yollu yüz kızartıcı tehdit ve şantajlarını bu rüşvet ve avantanın üzerine koyun… İktidar yanaşmalarının, sıfatı “Prof.” olan, “büyük anketçi” olan birilerinin sabahtan akşama ekranlarda, gazetelerde yaptıkları utanç verici yönlendirmeleri de katın…

Bitmedi; büyük bir tesadüf eseri(!) seçimin hemen öncesine rastlayan ikinci Ergenekon iddianamesini, ortak noktaları AKP muhalifi olmak olan yurtseverlerin hapishanelere doldurulmasını, onların üzerinden toplumda yaratılan korku ve yılgınlığı hesaplayın… Üzerine muhalefet liderlerinin yolsuzlukları, hırsızlıkları ve dahi kendi projelerini anlatmak yerine, hükümetin başının “seviye rekoru” kıran üslubuna ve belirlediği tartışma adabına sağladıkları uyumu koyun…

Seçim gecesi ve sonrası yurdun dört bir yanında, (özellikle Ankara ve İstanbul’da) çöplerden çıkan oy pusulalarını, kaçırılan sandıkları, zabıta arabalarında yakalanan çuvalları, seçim kurulu bilgisayarının başında yakalanan AKP ilçe başkanını, kesilen elektrikleri, çöken Yüksek Seçim Kurulu bilgisayarını, Yozgat’ta kullanılan oy sayısının toplam seçmen sayısını aştığı iddialarını, seçmen kütüklerinde yaşanan kepazelikleri de bir tarafa not edin… Üzerine bu seçime eklenen 6 milyon seçmen ile “yerel seçimlere iktidar partisi en az yüzde 5 avantajla girer” gerçeğini ekleyin ve ondan sonra düşünün; “AKP aldığı yüzde 39 oy oranını hak ediyor mu?..” zahmet etmeyin, yanıtı ben vereyim:

- Yarısını bile hak etmiyor!..

İşte bu nedenle, bu iktidar bu ülkeye verdiği onarılması çok güç zararlarla ve de günahlarıyla birlikte bir dahaki seçimde bu ülkenin aydınlık, sade ve çağdaş insanları tarafından sandığa gömülecektir!.. İzmir, bu sonucu şimdiden ilan etmiş bulunuyor… Biliyorsunuz; İzmir’de alınan sonuç bir sonraki seçimin de sonucudur!.. Üstelik, Antalya, Manisa, Balıkesir, Ordu ve Eskişehir başta olmak üzere pek çok kent ve ilçe bu sonuca mührünü basmış bulunmaktadır!..

Ancak unutulmaması gereken bir sonuç daha var; Güney ve Doğu Anadolu ile İç Anadolu ile Batı bölgelerinin gerçekten “hicran yarası” olarak nitelenecek bölünmüşlüğü!..

- AKP ve yandaşları ne kadar gurur duysalar, yeridir!..

Bir yurtsevere mektup IV

Sevgili kardeşim,

Senin olmadığın, daha doğrusu susturulduğun seçimi geride bıraktık. Ama yazdıkların, söylediklerin bir bir gerçekleşti, haberin olsun!.. Hani “Sesli Gazete”deki jenerikte “Türkiye’nin bir numaralı sorunu AKP değil, AKP’nin karşısına çıkacak siyasi harekettir” diyordun, işte tam da buna uygun bir seçim oldu!..

CHP “umut olma” yolunda çok önemli bir ışık oldu ancak büyük bir değişime, yenilenmeye imza attığı takdirde… Seçmen gayet net bir mesaj verdi CHP’ye, umarım değerlendirir!..

Biliyor musun, yukarıda yaptığım analizin ışığında söylemeliyim; ben bu ülkenin aydınlık insanlarıyla gurur duyuyorum!.. Zorbalığa, baskıya, rüşvete, yolsuzluğa ve haksızlığa öylesine bir tokat indirdiler ki, ancak bu kadar olur! Biliyorum, bu satırları okuyabilirsen gözlerinin içi gülecek!..

Yanaşmaların hali ise içler acısı!.. Bunlardan, üstelik aklı başında gibi görünen bir tanesi seçim gecesi televizyonda ne demiş biliyor musun?

- Okumuş oranının yüksek olduğu yerlerde AKP’nin oylarının düşmesi eğitim sisteminin bozukluğunu gösteriyor!!!

Attığın kahkahayı duyar gibiyim… Gerçekten pes, “herkesi imam hatipli yapamadık, bari tüm okulları imam hatip gibi yapalım” mantığını ne kadar güzel özetlemiş, değil mi!..

- Sevgili kardeşim, seni tüm aydınlanmacılar adına bir yurtseverin tüm gücü ve sıcaklığı ile kucaklıyorum. Sesini ve yazılarını çok özledim…

Mustafa Ümit Balbay


kaynak