Konu: Celal Vardar Şiirleri, Yazıları Ve Eseleri

Dost - I

Biri mapushanede yatar
Hürriyet
Burnunda tüter
Hatırlanmak
Aranmak ister

Biri hastanede yatar
Medet umar ölümden
Şifa bekler

Kanaryam
Gözüm kadar sevdiğim
Kafeste öter

Uzanamaz
Hiç birini kurtaramaz
Çaresiz şiir yazar
Kırılası elim

Dost- II

Güzelliğin geçecek
Unutmayasın
Bir sevildiğin kalacak yanına

Yağmurlu geceleri hatırla

Gelmeyesi o gün
Bir şarkı söyleyesin içinden
Aynalara bakmayasın

Bu şiir senin için yazıldı
Bilesin

İki Dal

Bir ulu çınarın
Ayrı iki dalı gibiyiz
Sen bir dalı
Dalların en körpesi
Göklere yıldızlara yakın
Doruktasın

Dilersen
Portakal rengine boyanır bulutlar
Akşamları hâyal içindesin
Samanyolundasın geceleri
Seyran edersin

Ben öteki dalı
Çınarın gövdesine yakın
Eğilmişim
Kara toprak kemend atmış boynuma çeker

Ben çekerim
Ecel teri döktürür
Her düşen yaprak

Gayrı yalnızlıktan
Böcek seslerinden usandım
Bakma aradaki dallara
Son gücümle biraz ben doğrulayım
Biraz sen eğil

Posta Caddesi

Güler yüzünü evinde bıraktı
Taktı çatık kaşlarını
Ciddi
Destur dedi
Yola düzüldü çelebi

Akşam üzeri
Besmeleyle girdi
Meyhanesinden içeri
Peçeteler sakız beyazı
İnce belli
Tonbul kadehler
Yerli yerinde
Mum gibi
Ayakta buldu garsonlarını

İlk müşteri
Şair Cahit Sıtkı
Cam dibinde
Düşünür boşyere geçtiğini
Otuz beş yılın
Tülden seyreder caddeyi
İnsanlar geçer önünden
Düşünceli
Umudu gelecek günlerde şairin
Ağır beste fıstıki makam
Geçti tezgahın başına
Bizim çelebi
Ciddi
Baş köşeye
Büstün altına
Kendi eliyle taktı
?Errızkı Taalâllah? levhasını
Sonra iki tek attı kaçamak
Ben levhaya bakarken
Ciddi
Yüzü güler gibiydi

Gün Gelecek- I

Gün gelecek
Gümüşlü zurna çalacaksın
Garip çingenem
Keyfince

Gün Gelecek -II


Bir gün gelecek
Seni düşünürken bu şehirde
Ölümden evvel beni
Arzular tüketecek

Yasak


Bir yanım deniz
Bir yanım orman
Almış başımı gidiyorum
Zeytinlerden bir zeytin
Kulağıma eğildi
Bahçemizden geçerken
Hüzünlenmek yasak dedi

Güldüm de geçtim

Kalem


Ben bir kurşun kalemim
İçim dışım kadar katı değil
Değnek gibi yontuyorsunuz beni

Ben bir ince kalemim
Elinize uymuyor köşelerim
Bozuk düzen yazıyorum

Ben bir kırık kalemim
Kırıla kırıla tükeniyorum
Bitmeden diyeceklerim

Hacıbayram


Son günlerde
Sıkça düşer oldu yolumuz

Bir bir göçüp gider
Can dostlarımız

Şükür bizlere
Gene döner geliriz

Aşksız Dünya

Olan oldu denize
Mavisini uçurdular

Araki bulasın
Yelken beyazını
Vapur dumanını