Konu: Celal Kabadayı Şiirleri, Yazıları Ve Eseleri

Dudakların


içim çekiliyor dudaklarının ıslak kıpırtısına
hip böyle konuşacak mısın
dudaklar başka işe de yarar
susmak gibi
ıslık çalmak gibi
sıcak soluğunu üşüen parmaklarıma
üflemek gibi
ya kendiliğinden susarsın
dudakların iki yangın birbirini yakar
ya da dudaklarım susturur dudaklarını

Herşeye Karşın

-İşkence görenlere-

gece gözlerine perdedir kiminin
kara tortudur kiminin yüreğine
karanlık kirli işler için güvence
acı bir çığlıktır kiminin sesine

sorarım size
kavunumu bölüştüğüm karıncalar
sütümün gediklisi minik kedi
yemişini sevdiğim incir ağacı
hangi onurlu insanın çığlığıdır
sesimin tonunda çınlayan bu acı

aşkların yaşanamadığı yerler vardır
orada aşklar ancak şiirlerde yaşanır
elleri insan gözleri insan
binlerce insan yalnızca umuda yaslanır

bütün ışıkları söndürülse de aydınlık yolumuzun
senin korkusuz gözlerinde ışıldayan parıltı
ışık tutar işkenceleri idamlara yakarak
büyümesinin ilk gecesindeki tomurcuğa

ölürsek ölünmez bir yaz gecesi dostum
ağaç gövdeleri olsun gömütlerimiz
dallarında ötsün kuşlar başımızda ağlarcasına
yapraklar yellerle sevişsin aşkımızın anısına
sesleri insan yüzleri insan
binlerce insan arkamızdan el sallasın

belki toz oluruz belki toprak
üzerimizde taze filizleri yeşerir bilincin
inancın dereleri akar durur denizlere
dalgalar döver kıyılarını karanlığın

yıkılsa da geleceğe kurduğumuz köprüler
biliyorum ki herşeye karşın
ayışığının sevi çağrıları
umutların her demde çiçeklenmmesi
sürünerek yaşamanın son bulduğu
insanın insan olduğu bir ülke özlemi
yitmeyecek ve yitirilmeyecek
güneş dünya defterini kapayıncaya dek

düşlerin gerçekleştiği yerler vardır
orada insanlar güvercin sesleriyle yıkanır
yaşım acı ve gözyaşı olarak sunulsa da
gözyaşlarının arasında milyonlarca gülücük ayaklanır.

Nasıl


ben nasıl yalnızca seni düşünürüm
yalnız başına sen değilmisin benim aşkım
korumasız insanlar ölürken ülkemde
gitgide büyürken açlık sefillik
onurunu bile yitirirken güzelim emekçi
üç beş kişiye satılmışken halkımın ekmeği
bir işkenceyse yaşamak yurdumun tüpraklarında
susturulmuş, ürkütülmüşse, işçiler, köylüler
askeri, polisi salınmışsa yurtseverlerin üstüne
ben nasıl yalnızca seni düşünürüm
nasıl dokunurum sana yanmadan içim

Yasak Aşk


yasak aşk özgürlük aşkıdır
en büyük özgürlüktür çünkü aşk
ve bütün özgürlükler gibi yasaktır
yargılayan sözlerden karakol gözlerden
sakınarak gizlice büyür sevgiler
özgürlükler gibi
kaçınılmazdır yaşanmalıdır

sen benim yasak aşkımsın ey sevgili
kimseye söyleyemediğim gizsin
susarım çoğu zaman kanayarak
olgunlaşmasını beklerim zamanın
gülmeyi konuşmayı unuturum
dilime bir ses düşse geceden
yüreğime gönderirim hemen
içimde sözcükler özgürlüğü dokur
sevda zindanlarında tutsak duygular
yüksek sesle aşk şiirleri okur

sen benim özgürlüğümsün ey sevgili
gönül çiçeğim yaşam gerçeğimsin
ilkel karanlık yapıların içinde
sevgisiz çağdışı yaratıkların elindesin
istemem yitirme gözlerindeki sevinci
diren sevginle. umudunla. özlemlerinle.
karanlığı benimseme aydınlığı düşle
mutsuzluğunun sorumlusu sen değilsin
bunu iyice bilmelisin
tarihi yapanlar çok yanlış yapmış
ve her yanlış kendi kurbanını yaratmış
biri sensin kurbanların öteki ben

Yalnızım

aşk mıdır söyle
seni sensiz yaşamak
yokolmak sensiz sevişmelerde

uykusuz bu gece
sensizlik ülkesinin sessiz
boğucu karanlıkları içinde
sular gibi yalnızım
sular gibi kimsesiz

akıyorum toprağı ve havayı soluyarak
sensin diye

bu gece bu gece
allahlar kadar allahsızım
uzaklardan gelen köpek havlamalarına
yağmurun son damlalarına
ağaçların en incecik dallarına
tutunacak kadar yalnızım

Kıskanıyorum seni

ağlıyorsun ya kimi zaman
sessizce
iniyor gözyaşların
kirpiklerinden
usul usul, yavaş yavaş
öyle çok kıskanıyorum ki seni
ağlarken bile
gözyaşlarından
aktıkları için
tatlı yanaklarından

Sen şiirsin

hiçbir şiir anlatamaz seni ve gözlerini
senden başka
sen şiirsin dize dize içime kazılan
yazan ben değilim benden öte benliğim
kalem sensin kağıt benim
ben şair değilim

ben şair değilim sen şiirsin
ben kiremitleri paramparça çatısı delik
bir gecekonduda çocuk gibiyim
sen yağmursun sağanak sağanak yağan
ben çaresiz kalmış biriyim
bütün varlığıyla göz olmuş sana bakan

sen şiirsin ya sonumsun ya mutluluğum
adını andıkça yakıyor genzimi soluğum
çok acılar çektim yolunda, çekiyorum yine de
sana sormadan aşkına düşmekse suçum
sen şiirsin, güzelsin, anlayan, bağışlayansın
beni göğsünde dinlendir, ben sana vurgunum

Değil mi

yağmur yağıyor bak
sokaklar hepten ıslak
yer kalmamış ıslayacak
artık ağlamayız değil mi

iki gün küs durduk
hayır durmadık kudurduk
böyle acı istemem bir daha
artık darılmayız değil mi

yok sevgimi koyacak yerim
yüreğinden başka senin
deniz sensin mavi benim
artık ayrılmayız değil mi

Seni seviyorum

insanlar yaşıyor sorular içinde
hepsi bilinmez bir gerçeğin peşinde
oysa ben gerçeği çoktan biliyorum
seni seviyorum

yaptığın işleri, hünerli ellerini
yıkadığın bulaşığı, süpürdüğün yerleri
yürüyüşünü, gülüşünü, üzülüşünü
seni seviyorum

bilmelisin değerini sevgimin
sen de bir şeyler eklemelisin
sıcak, sımsıcak bir yürek örneğin
yalnız bugün değil her gün
aşkının menzilinde vurulana
kollarının arasında ölene değin

öyle çok özlüyorum ki seni
görmediğim zaman gözlerini
deli gibi dolanıyorum ortalıkta
senden başkasında bulamıyorum benzerini

seni seviyorum evet seviyorum
söyle bunu, yaz diyor yüreğim
ve bu kutsal kitaba yazıyorum
seni seviyorum

kırdım seni, üzdüm seni kıskandım
ne yaptıysam aşkımdan yaptım
anla işte aşk bu
tanımsız bir coşku gönlümün derinlerinden
doktorsuz bir hastalık insanı deli eden
nedeni sen ilacı sen

senden önce en çok ben
yalnızca yağmurları sevdim
yine seviyorum çok seviyorum
sen en güzel yağmurumsun benim

çok sözler söyledim sana
çoğu uçup gitmiştir aklından
ama birini unutma, hiç unutma
seni seviyorum

böylesi de olurmuş demek sevginin
gün gün büyüyor, düşündükçe çoğalıyor
bin yüreğim olsa, aşkımı bine bölsem
her biri yine kavrulur ateşinden
ve hepsi birden aynı şarkıyı söyler
seni seviyorum... seni seviyorum

Seni bekliyorum


aşkımız yasak, umutlar uzak, yollar tuzak
yaşamak artık gereksizdir biz kavuşmazsak
ellerim sana, gözlerim sana, yüreğim sana
beni ben ne yapan ne varsa sana tutsak
gel ecelim ol, ölümüm ol, sonum ol
seni yapayalnız, savunmasız bekliyorum

seni sabahın köründe gecenin yarısında
uykunun arasında günün tam ortasında
olduğun ve olmadığın her yerde bekliyorum
üşümüş bir çocuk gibi yüreğim
gel yorganım ol, saranım ol, örtüm ol
seni kimsesizce, sessizce bekliyorum

hiç gelmesen de gelemesen de
beni sevmesen de istemesen de
bekliyorum seni ve hep bekleyeceğim
susamışım atlar gibi, acıkmışım kurtlar gibi
gel suyum ol, aşım ol, arkadaşım ol
seni dörtgözle, özlemle bekliyorum

çağırmamı bekleme çağırmadan gel
sağa sola görünmeden inceden inceden
pazartesi gel, salı gel, çarşamba gel
perşembe gel, cuma gel, cumartesi gel
gelebilirsen pazar günü de gel
seni her gün her gece bekliyorum