yüzümün bir yanı serttir benim
diğer yanını bilemedim yıllar var
bir eşkıya kopar gelir bazen
bazen delice bir çocuk ağlar

eyüp’te bir kayık
ha battı ha batacak
karşı yaka sütlüce
bozuk kaldırım taşlarına ayaklarım küçük
kayıkçı kirkor bağırıyor
iki iki
biz üçüz
ki her çocuk babasına çocuktur
annesine sevgi
ki hiçbir çocuk bilmemeli gitmeyi
sürekli çekiştirilen bir etek
giden bir baba
ve yarılan bir yüz

işte o gün ayrıldı benim yüzüm
bir yanı sütlüce’de kaldı
diğer yanı hala çocuk

o gün içkiye alıştım işte
o gün oldu olanlar
kirkor’u o gün sevdim
o gün bir kadın sevdim
eyüp sultan’a hiç gitmedim
beyoğlu o gün girdi kanıma
güvensizliklerim o günden
o günden işte

yüzüm ah güzel yüzüm
her yanı salya sümük
her yanı sen

karanfilim
ben seninle o gün seviştim





Semih ÖZGENEL