ağlamak için
bir nedeni vardı
doğrulup yerinden kalktı
sendeleyerek yürüdü
aynaya b/aktı
gözleri hazır kıta
sırasıydı şimdi
silecekti maziyi
bir mendili olsa
göçebe sevdalara
ev sahipliği yapardı
kaç aşk’ın mızrağı
delip geçmişti ömrünü
çileyi vurup sırtına
gönlünü sürgüne hazırladı
kalbini yokladı
yorgun d/argın atmakta
ölümü anlattı
asık suratlı yıldızlar
aynada duran
yüz kadar mat
ayrılıklarda vuslatla eş değerdi
her terk ediliş
hainlik barındırmazdı ya bağrında
gidişin sebebi vardı
birde dönüş olmalıydı öz’e
toprak yeniden
hayat verirdi c/ana
Cömert Yılmaz


LinkBack URL
About LinkBacks
Alıntı Yaparak Cevapla
