/ bülbül güle aşık
gül şımarık /
bir gül açar kör sabahta bülbülden gizli
her renkten katmeri kendinden gizli
bir arı konar güle öz toplar bal için
arı da gül de bilmez bereketini
ama bülbül bilir mi gülün güzelliğini
yoksa çilesi kimin içindi
bülbül goncayı bekler geceden
hava ayaz gökyüzü zindan
bir şarkı tutturur soğuğa inat
sımsıcak
/ah…gonca gül…
seni açarken görmeliyim mutlak
tek arzum o an yanında olmak
katmerlerini bir bir açıp giyinirken
mahremiyetinle baş başa kalmak/
ilk gün ışıkları sardı her yanı
baygın kokusuyla yağmurlu
gül pembe elbisesiyle gururlu
sere serpe arsızca gülümsüyordu
heyhat
bülbül uyuyakalmış güneşten önce
o kısacık mutlu an nerede
açınca gözlerini bakamadı güneşe
ama bir koku sardı ki tüm ruhunu
anladı büyüyü kaçırdığını
tutturdu yine içli bir şarkı
/ey goncaların perisi
yine göremedim
giyinirken elbiseni
o büyülü güzelliğini
ömrüm aramakla geçecek seni
sırrını çözeceğim bir gün
bu yolda ölsem de
vazgeçmeyeceğim/
Alıntı


LinkBack URL
About LinkBacks
Alıntı Yaparak Cevapla


