Ağlardın. Yosun tutardı kıvrımları yüzünün
sancılı bir yanınla usul düşlerimden de yeni
ki sen: ey kalbini karanlık sularda avutan!
veda et geceye: gir o tılsımlı kapıdan
kadehte soluksuz yudumladığın

öz suyuydu zehirli sarmaşıkların


Tükenirdi. Umutları soysuz yaşamların
yasak bir dua gibi o hep yakarışlarda gizli
-Ki aşk diye acıyla dizeler tutuşturduğum-
ürkütmeden kır çiçekleri ve çalıkuşlarını
Bakışırdın. Dudaklarınla gölgesini büktüğün



Ölmek ile yaşamak arasında titriyor zambaklar
ki şimdi rüzgarlı bahçelerde hüzünlü bir şarkı
gencecik bir çığlıkla göğe doğru yükselir
uyanıp en diri düşlerden ışıksız bir yolda
telaşlı bir kavme vakitsiz gibi geldiğim



Susardın.
konuşurdu hasretinden prangalar eskiten o
sancılı bir yanımla usul düşlerinden de yeni
ki sen: ey kalbimi karanlık sularda acıtan!
veda et zamana: gir o kadim kapıdan
kadehte soluksuz içirdiğin

öz suyuydu zehirli aşkların


-hiç sır kalmamıştır-

Alıntı