Avucumda izleri var dudaklarının
Ne zaman dokunsam kıyamet sancıları
Tetikliyor acıları
Kurşun kurşun dökülüyor gözlerime
Siyahı beyazına karmıs
Deniz kokulu
Yosun tutmuş anıların arka sayfaları…






Bir bir çeviriyorum
Dünlerimde bana kalan gözlerin
Dilinde alev artığı
Tutuşturan cümleler hep yangın sonrasında
İçime dökülen küllerim…
Azat ettiğim yarım kalmışlığım…







Bir çingene düsün peşine takılmıştı ya
Çiçek kokulu ülkenin
Kadınsı isterik masalları boynuma
Ben papatya idim
Sen gülümseyen güneşim,
yokluğunda boynu bükük bekleştiğim…








ben şimdi bir şiirin dizelerinde nefes almayı
öğrenirken
Sen kaleminin gölgesinde uzanmış beni özlüyorsun
geceyi ikiye bölüyorum
karnı yarılmış bir ceset gibi ağır ve kasvetli
uykuya sarılıyorum
yastık altında
bir ninni var sevdadan kalan
tutkularım
buz gibi, içimde üşüyor arzular
renkli rüyalar gönderiyorum
gökkuşağının keşfedilmemiş yanından sana
iki nefes arası kadar bile olsa hasret
dudak izlerin avuçlarımda
dökülen,
gözbebeğimden firar eden damlaların sana olan aşkıdır…