Konu: Farkında olan.

Farkındalıktır acıyı getiren ve farkında olandır gerçegin yükünün altında ezilen , avcıdan kaçan av gibi ürkektir ,av kadar caresiz ve yanlız , kaçmaya çalışır gerçekten tüm gücüyle ama faydasızdır çabalar önleyemez gercegin acılı dokunusu yüregine.Yinede her yenilişte umudu vardır.

Neşelidir farkında olanın agızından dökülen kelimeler , ve masumdur gülüşleri , hediye almış bir çocuk kadar , üzmek istemez o gerçekle etrafındakileri ve bilmezler onun gülüşünün bir maske oldugunu ve anlamazlar onun kelimelerinin bir kendinden uzak tutma cabası oldugunu , düşünmezler hiç onlar , bilmezler ,görmezler , bencildirler gülerler ona , eglenirler onunla ve bırakıp giderler evlerine , umursamazca , hani onun hiç bilmedigini düsündükleri karmasık rollerle kurulu dünyacıklarına .
Olmaz onu anlayan kimse, kimse bilmez icindekileri , anlatmaya calıstıklarını anlamaya calışmadı ki hiç birileri , hep onunla yarıştılar egolarının verdigi vaazlara yenik düştüler herzaman , üstün olma çabası , kendini yüceltmeye calısma bitmedi hiç insanlarda .

Batıllarla körelmiş ruhları , parayla kararmış onurları , güzellikle kandırılmış akılları vardı insanların herzaman ve hiç amaçları yoktu onların , amacın kendisiydi hayat.En kudretli , en şaşalı olma ,taktir edilme hırsı , inandılar , kazandılar , elde ettiler asla doymadılar doymayacaklarda. Egolarının onlara sundugu ilizyonlarda kendilerini kaybetmiş insanlara ne yazık . Daha cok para , Daha geniş Otorite , Yeni yeni güzellikler şehvetler. Kendilerini haklı cıkararak eskittiler hep iyiyi .Bitmeyecekmi bu devrin karanlıgı diye iç geçirdigi olmustu cok zaman

Fakat Bitecekti...İnancı vardı.Belki birgün bir derenin kenarında cimenlere oturmusken , belki sahilde denize bakıp düşüncelere dalarken dokunacaktı omuzuna bir el , ben seni anlıyorum diyecekti ve hafifleyecekti yükü bilecekti daha niceleri var gercekten insan , gercekten hisseden, gercekten anlayan , gercekten düsünen ve gercekten iyi insanlar , farkında olanlar var kendi gibi , onlar oldukca da devam edecek insalıgın umudu .

22 Nisan 2009 Carsamba
Oturmaodası

Çok güzel yazı olmuş. Aynı düşünceleri paylaşıyormuşuz. Maalesef insan aptal olmadıkça mutlu olamıyor. "Bir şeylerin yanlış gittiğinin farkına varacağımıza, habersiz ve mal ama mutlu bir şekilde yaşansa tercih edilir miydi?" Diye düşünüyorum bazen.

Bir şey soracağım neden üzmek istemiyor insanları da sırf onlar için neşeli rolü yapıyor peki bu kişi? Merak ettim.

Bu arada üslubun yazım tarzın güzelmiş. Yazarken imlaya dikkat edersen daha güzel olur ama. Göze çok batıyor çünkü.

İyi yazmalar.