Konu: Aynadaki Ben

AYNADAKİ BEN
Aynada gördüm gölgemi
karanlıktı oda, mutsuzdu, umutsuzdu
karanlıkta gördüm yüzümü
Karanlıktı yüzüm, musuzdu, umutsuzdu
Karnanlıkta seçebildim hüznümü...

Ayna karanlıktı, karamsardı
Saklamıyordu lduğu gibi haykırıyordu yalnızlığı
Ya karanlıktan korktum ya yalnız kalmaktan
Belkide korkan gölgemdi
Asla göremedim belki kendimi
Köşe bucak saklandı içimde biri...
(Telaşlı bir silüet gibi kaldı hatrımda)

Aynada gördüm onu
Dudakları benim gibi kıvrılıyordu
Karanlıktı dudakları, mutsuzdu, umutsuzdu
Ağlayan ben değildim
Eminim ki oydu
Aynada biri vardı
Kimse görmüyordu ben görüyordum onu
Ya yalnızlıktan korkuyordum ya onunla kalmaktan
(Şimdi bir silüet gibi kaldı aklımda)
Telaşlıydı, köşe bucak saklanıyordu
Karanlıktan çok korkuyordu
Karanlığım çok mutsuzdu, umutsuzdu...


ÖZGE ELDEMİR

Karanlığım çok mutsuzdu, umutsuzdu...

nasıl bir tanımlamadır bu, büyük ölçüde etki yaratabilitesi var içimde.

Teşekkürler güzel şiir için.

Ben teşekkür ederim, okuyup yorumlarınızı esirgemediğiniz için. Ayrıca şiirin sahibi sevgili Özge'ye de teşekkürlerimizi iletiyorum.

özgeye ben de teşekkür ederim..
oldukça güzel bir şiir yazmış.

özgeye ve sana cok tesekkürler