Günbegün ağırlaşıyorken
darasını katmerleyen yaşamın müsveddeleri
--...




".Yüreğin çocuk omuzlarında
ateşden yazıtları silinmiş kurşundan dağlar

.Beynin bitek ovalarında
derin yarlar açarak durmaksızın ilerliyorken
ölü öğretilerin cesetlerini
beş yapraklı yoncaları tırpanlanmış kıyılara kusan kızıl sular"
--...




Hoş bir anı takılıyor uzak denizlerden
düşünselin çaparisine
kıkbeşlik plakların teraneler bestelemediği mevsimlerden
ilk ve son mavi duasını mırıldanıyordu çocuk
henüz bıyığı terlememiş duyuların pembe buselerinden
--...




"Suç analar
ceza çocuklarını doğuruyorlarken
adaletin demir leydi gölgelerinde

.Demoklesin serçeleri
tüm anlatılarını yitiriyorlar bir anda hafızalarından
ak okyanusların beyaz yelkenlilerine yol olan gökleri

siyah hayaletlerin fırtına avuçlarında
dipleri öptüğünden beridir
saf acının soyut yırtık dudaklarından"





/Cürmüm ile geldim Sana/
tek bir söylencenin nakaratı çınlıyor
çocuk alfabesini
mavi patiskalı boyutta unutmuş kulaklarda





/Suçluyum
/Suçlusun
/Suçlu[mu]yuz



Cenneti katletmiş
kırmızıya ilk ısırığı atmış kadar ...



Alıntı