Konu: Ahmet Arslan Şiirleri, Yazıları Ve Eseleri

Ağlamayacağım


Çok derinden hayal etmisim ki, kendimi bir an yaninda saniyorum.
Derin bir nefes alip kaliyorum, Ah ne vardi simdi yaninda olsaydim.
Ellerim ellerinde.
Gözlerinin derinliklerinde, seninle iç içe.
Biliyorum imkânsiz, ama düsüncesi bile güzel..

Sensiz yarinlarda ne yaparim acaba?

Hayatimin akisi degisiyor, üzüntülerim var.
Sensiz yasamak da zormus. Ne yapayim?

Bol bol seni düsünürüm..

Hatirlarmisin, agaçlara salincak kurardik.
Uçar gibi agaçlarin içine dogru sallanirdik.
Ayrilik vakti geldiginde, uçarcasina evlerimize kosardik.
Rüyalarimizda da ayrilmazdik, öylece uyuyakalirdik..

Baska ne yapardik?

Seninle baliga giderdik.
Oradan çay bahçesine gelirdik.

O günlerde çok erken kalkardik.
Günes dogar dogmaz birbirimize kavusurduk.

Seninle kirlara giderdik, kirçiçekleri koparirdik.
O temiz havalarda dertlesirdik, azigimizı paylasirdik.
Mutlu yarinlardan bahseder, gelecegimizi kurardik..

Olmadi, yapamadik...

Bekle beni yanina geliyorum, diye avaz avaz bagirmak geliyorsa da içimden,
susuyorum..
Çünkü çaylarimizi yudumladigimiz o çay bahçesinde degiliz..
Hatta su an nerede oldugunu bile bilmiyorum ki..
Adama deli derler..
Ve sana kavustugum gün, iste o gün bir daha aglamayacagim..

Anladım Aşkın Sonunu


İlk önce bakışlarınla tanıştım.
Gözlerindeki parıltıya alıştiı,
ve yalnızlığımı yenmeye çalıştım,
çalistim ama, aramıza koyduğun mesafelere takıldım.

Senin buhranlı gecelerime ışık saçmanı ben mi istedim?
İkide bir karşıma çıkmanı, elimi tutmanı ben mi söyledim?
Yoksa gönlümün her an seni anmasını ben mi arzuladım?
Ben yalnız bir kuru ümide, bir sıcak sevgiye sarılmayı diledim.

Bir hasret ki, günden güne vücudumu sarıyor,
sanki kör testereyle kalbim parçalanıyor.
Umudunu yitirmiş ellerim tutunacak dal arıyor.
İdrak içinde bedenim hakka yöneliyor.

Sende bir yıldız gibi kaymışsın ne çıkar?
Sevginin kaynagi o, sevmemeye imkan mı var?
Sahte sevgilere kanarak kalmışım bizâr...
Yaradana bir gün dönmemeye çare mi var?

Ardınsıra Feryadım!

Senle geçen günlerim,
özlem dolu yüreğim.
Hasretinle beklerim,
döneceğin o günü.

Vatan için sen orada,
başsız kaldım buralarda,
Ağlaşamda kime fayda,
sen olmadıktan sonra?

Tabutun kanlı getirdiler,
şu yüreğim bitirdiler,
feryadım çok gördüler,
Ardınsıra feryadımı.

Kurşun yarası sırtından.
Andım olsun, ben bulmadan,
dönmem gayrı bu yollardan.
Seni vuranı bulmadan.

Aslında


Yalnızlığa kaçışım çözüm değil aslında.
Yetmiyor sözler hislerimi anlatmaya.
Masumane bakışın olsada aklımda.
Gitmeliyim uzaklara zamanın akışında.

Suçlu arıyorsan suçlu olan benim.
Seni kırmadan yok olup gideyim.
Bedel istiyorsan vur beni öleyim.
Gitmeliyim lâkin uzaklara, gitmeliyim.

Ayrılığım zaruret, ihanet değil aslında.
Ölümcül bir neden kaçışımın başında.
Ne olur anla, soru sorma ve anla.
Sessizce gidişim ölümüm aslında.

Ayrılık



Bilmiyorum ayrilik hangimizin gözünü açti.
Yalniz kalmaktan hangimiz kârli çikti.
Ben gözyaslarimi gizlemeye çalisirken.
Senin sevinç çigliklarin bendimi asti.

Gördümya senin benlik anlayisini.
Umursamaz oldum senden kalan matemimi.
Sevmisde olsam bir zamanki halini.
Inan dinlemeyecegim gelecek olan feryadini.

Bakışların



Biliyorum, simdi uzaklardasin.
Sesimi duyamaz, elimi tutamazsin,
halimi soramaz, gözyasimi anlamazsin.
Son bakisin benim zindanim oldu.

Gitmiyor, gitmiyor, aklimdan çikmiyor.
Affetmez bakislarin, yüregim sizliyor.
Ask hatasi çok zor oluyormus,
Anladim, ask zindani ne yapiyormus.

Bagislarmisin yansam yaninda.
Bir ömür boyu dursam basinda.
Bak güller soldu, askim hüsran oldu.
Son bakisin benim zindanim oldu.

Bir Yigit Öldü Desinler...


Bir yigit öldü desinler....
Adini heceledigimi, derdimi sevdigimi söylemesinler..
Bulamadan kaybettigimi,
Bir ihanet çemberinde eridigimi, söylemesinler..
gönlümdeki çileyi de söylemesinler..
Sadece, dudaklarinda bir tebessüm vardi, desinler..

Bir yigit öldü desinler...
sahlanirken daglarda, sessizce agladigimi, söylemesinler..
gözyaslariyla gülümseyisimi,
her gülüste hüzünlenisimi,
Sevinçlerde bile, birseyleri eksik hissedisimi, söylemesinler..
Yalnizca, gözlerinde bir parilti vardi, desinler.
Ayaklarima pranga vuruldugunu,
Bir arayisin içinde kayboldugumu,
serseri bir kursuna hedef oldugumu, söylemesinler..
Hasretlere boyun egdigimide söylemesinler..
Sadece, bir yigit öldü desinler..

Dikensiz gül bulamadigimi, her sorduguna cevap olamadigimi,
yesermeden kuruyan ümitlerimi, sahte gülüsleri ve yalan sözleri, söylemesinler..
Dünkü dostlarimi, birer birer kaybettigim arkadaslarimi,
ayri dünyalarda yasadigimizi, gönlümdeki günesin neden battigini,
söylemesinler..
Sadece, yaninda olmayi istermis, desinler..

Bir yigit öldü desinler..
geçit vermeyen sevda yollarinda savastigimi,
Solgun çehrelerde, hasret kapisinin anahtarini aradigimi,
ve kalbimdeki feryadi söylemesinler..
Ugrasipda çözemedigim dügümleride söylemesinler..
Yalnizca, yagmurlarin artik beni islatmadigini söylesinler..

Bir demet ölüm çiçegi, düslerimin uzaklara teslimi,
Bir baskaldirisin temsili, tuzaklara meyledisim.
Isyanimin, teferruatlara dalisimin, var bir sebebi,
Bakamayisim düsüncelerine, sevgimi begenmeyisin.
Begenmeyisin, gözlerindeki mânayi sevisimi, degil seni.
Kaçsamda tufanlara, rüzgarlara kendimi hapsedisim.

Bir yigit öldü desinler..
aklimdaki çeliskiyi, seni hatirlatan özlemimi,
darmadagin hayallerimi ve yikildigimi benimseyisimi, söylemesinler..
yokluguna alisamadigimi,
denesemde, karsina çikamayisimi,
Bir inadin pesinden sürüklenisimi ve unutamayisimi, söylemesinler..
yalnizca, gözyaslariyla süsledigin yalanlara inanmamis, desinler..

Denizdeki maviyi, hülyalarimdaki pembeyi ve daha bir çok rengi..
Sevemedigimi, hissedemiyisimi ve bir daha asla göremeyecegimi, söylemesinler..
korktugumu baglanmaktan,
bu acilari bir daha yasamaktan,
ve zorlugunu tükenmis ufuklari tekrar filizlendirmenin.

Bir yigit öldü desinler..
sessiz, gürültüsüz ama çalkantilar içinde,,
kursun yarasindan çok sevgimin yarasi bedenimde..
yinede, seni üzecek bir sey bile, söylemesinler..
Sadece, sana söyleyecek birseyi kalmamis desinler..

Çelişki


Düsünürken sirrini kalbden kalbe giden yolun.
Kaybettim tilsimini manali manasiz her çogulun.
Sonunu gördügümde bitmez sandigim uzun yolun.
Kapildim heyecanina çolugun ve de çocugun.

Önce hiç yoktum, sonra bir tomurcuk oldum.
Zaman denen ögüteçte bende yogruldum.
Gün geldi yaprak açtim ve yine gün geldi soldum.
Sonra kül oldum da yeni tomurcuklara kondum.

Bir aydinliga baktim bir de karanliga.
Hangi tarafi seçecegim bilinmeyen muammâ.
Karanliga gitsem olacagim hebâ.
Aydinliga gidecek kadar da yok bir zeka.

Ben kül tanesiyim, degilim ki insan.
Uçarim savurdugu yana rüzgarin, yorulmadan.
Bir karanlikta, bir aydinlikta, manasini anlamadan.
Dedim ya, yok aklim, ne bileyim, degilim ki insan.

Dilek


Bir dilek olsam, Dilegin bir dilegi olsam.
Yalnizca bir dilek, ona ümit verecek, yapsam,
salsam kendimi, masum beklentilerle dolsam.
Dedim ya bir dilek, bir dilek olsam.

Dilek kadar masum, bilirmisin, masumdur dilekler,
ön yargisiz, kayitsiz ve sartsiz, lazimdir dilekler.
Erismek istedigine, mümkündür sadece, varsa dilekler.
Dilegin de vardir içinde, dilek gibi dilekler.

Çözmek, dilegin içindekileri, unutturmak
dertlerini, yardimci olmak, incitmeden anlatmak.
Iyilesmezse yaralar, merhem olmak, dilek olmak.
Ulasmak dilege, yüregine, solmadan filizlenen gül olmak

Engel



Bir hevesin peşinde koşarken uyandım.
Duraladım, ruhuma işleyeni aradım.
Ne yöne baktıysam orada buldum, anladım.
Ben aranırken, O benim kalbime kök salmiş.

Mutluluğa koşmak istedim adım adım.
Yolumu kestin, benliğime karıştın.
Benle ben oldun, değistirmeye başladın.
Kısa zamanda sen oldum, amacını taşıdım.