YA yazdım, ya televizyonda söyledim.

Belki ikisini birden yaptım, hatırlamıyorum.

“Sokakta dolaşmaya korkuyorum” diye.

Trafikte gidiyorum.

Yandaki otomobilin içinde 4 genç adam. Kurtlar Vadisi’nden fırlamış gibi. Kirli sakal, jöleli saç, koyu renk takım elbise. Öfkeli, sert bakışlar.

Yolda yürüyorum. Kılık kıyafet biraz farklı belki ama benzer bakışlar. Yaşlar 17 ile 35 arasında. Sanki her an bir maraza çıkaracakmış
gibi ortalıkta dolaşıyorlar.

Çoğunda bıçak, satır, otomobile zulalanmış. Hatta tabanca. Sokaktakilerde de izlenimim farklı değil.

Kafamı kaldırmıyorum, kimseyle göz göze gelmemeye çalışıyorum. Artık kavga yok. Doğrudan bıçakla,
silahla saldıracaklarmış gibi.

Belki durum böyle değil ama ben böyle hissediyorum demiştim. Haklıymışım.

Türkiye’nin pek çok kenti, artık sokakta rahatça dolaşamayacağımız yerler haline gelmiş.

İşte dünkü haber.
Bir genç, yandaki otomobildekilere “Ne bakıyorsun” diyor. İniyorlar, delikanlıyı oracıkta öldürüyorlar. İşte bugünkü haber. Yine bir genç, babası ve kız kardeşiyle köpeğini gezdiriyor. Karşıdan gelen bir
kişi, köpeği sevmek istiyor.

Genç uyarıyor: “Dikkat edin ısırabilir.” Vay sen misin bunu diyen!

Gencin kalbine bıçağı saplıyor. Ölüyor. Köpek gezdirmeye çıkmışken.

26 yaşında.

Geçen akşam Beyoğlu’nda yürüyorum. Bir otelin yanındaki üç beş değnekçi, bilmediğim bir gerekçeyle bir çocuğu dövmüşler. Çocuğun kolu kırılmış. Arkadaşları, çocuğu taksiyle hastaneye götürmeye çalışıyor.

50 metre ileride üç polis var, kılları kıpırdamıyor.

İki hafta önce bir arkadaşımın eşinin otomobiline bir başka otomobil arkadan çarpıyor. İçinde üç genç. Kadın durmaya korkuyor ve kaçıyor. Çarpan araç kilometrelerce peşinden takip ediyor.

Yolda tek bir polis göremeyince Gayrettepe’ye sapıyor kadıncağız ve Emniyet Müdürlüğü’nün önüne çekiyor. Takipçiler o zaman vazgeçiyor takipten.
Her yerde adam kaçırmalar, fidye talepleri...

Cinayetler...

Hakkâri’de dağda dolaşırken, İstanbul’da sokakta dolaşırken duyduğum tedirginliği duymuyorum artık.

Türkiye dağdaki teröristi indirmeye çalışıyor. Dağdakini indirdik diyelim.

Şehirdekini nereye çıkaracağız?

NE ZAMAN ADAM OLURUZ?

Kendi yaşam tarzlarına saygı isteyenler başkalarının yaşam tarzına saygı duydukları zaman.