Konu: Bilemem

Hatırlamadığım rüyalarımın,hatırlanan yanısın artık sen,senelerdir o rüya hatırlama zevkini yaşayamadığım rüyalarımın.Bunu nasıl yapıyorsun.. Ne zaman bir sıkıntıya girsem ,gerek işimle ilgili gerek hayatımla bir anda aklıma gelipte nasıl beni güldürebiliyorsun. O eşsiz gülümsemeni,başını dayadığın dizlerimi,şımarıkça omuz silkmelerini nasıl biranda aklıma getirebiliyorsun ve bu kadar unutkanken ben bunları hafızama nasıl kazıyabiliyorsun...
Tek başıma dışarda gezerken,neden beni hep bir deniz kenarına çekiyorsun,o hep oturduğum bankta neden artık daha farklı oturuyorum,neden eskiden sadece denize bakıp offff çekerken şimdi neden yıldızlara bakıp ohhh çekiyorum. Neden hep yağmur yağsın istiyorum,neden hep o yağmurda her seferinde ıslanmak istiyorum iliklerime kadar. Neden her sabaha bambaşka bir heyecanla başlıyorum,sensizliğini getiren bir sabaha daha neden sanki hep yanımdaymışsın gibi heyecanla uyanıyorum,neden her uyandığımda günaydın diyorum sana,her gece yatarken neden sana iyi geceler diyorum. Her gece sen hissetsende hissetmesende, uyumuşta olsan uyumamışta neden her gece üstünü örtmeye geliyorum hayalimde,neden o utandığın zamanlardaki halin gözümün önünden gitmiyor. O her gülümsemende neden ölesim geliyor,nedir seni bende böyle tapılası yapan.
Ben sana uzak olmak istemiyorum artık,hep içimde de olsan,her zaman yüreğimde de olsan,sana sıkı sıkı sarılmak istiyorum bir kerede olsa,bedeli ölümümde olsa...
İnan içim çok acıyor, sensiz uzakta seni yaşamak o kadar güzel ve o kadar zor ki ,gözlerimi her kapattığımda o masumane gülümsemen öldürecek beni,arada hüzünlendiğinde gözünden düşen damlalara kurban olmak istiyorum,sen hiç ağlama ağladığın her saniyeye ölmek istiyorum.kahrımdır ağladığın her an,ve can düşmanım seni ağlatan...

Beni aylar sonra hıçkıra hıçkıra ağlatan nasılda sen olabiliyorsun, kendi kendime sulu gözlü olmaya başladığımı nasılda bana düşündürebiliyorsun....
Ben her düşüncemi,her demek istediğimi doğduğumdan beri en güzel yazarak anlatırım ve bu konuda ustayımdır hiçte mütevazı davranmam hep derim benim edebiyatım gerçekten iyidir hatta muhteşemdir diye,öyle güzel kurarım ki cümleleri,öyle güzel dökerim ki yüreğimi açıkça bir kağıda… Herkes ne düşündüğümü ne hissettiğimi iliklerine kadar hisseder.Ama şimdi ne yazarsam yazayım hep bir şeyler eksik geliyor,içimdekini dökemiyorum ne yapsamda tam anlamıyla,anlatılamıyormuş bu. Senle beraberken bunu da yeni öğrendim. Seneler sonra demek anlatamayacaklarımda varmış,anlatmayı beceremeyeceklerimde... Sözlerin bittiği yerde gözler konuşur derler ya keşke bu yazıları okurken gözlerime bakabilseydin. Gene ıslanan gözlerime,belkide hiçbir şey demeden sende sadece bana bakardın ve akan iki damla gözyaşımı yumuşacık ellerinle yanaklarımdan alırdın,belki iki elinle yanaklarımı avuçlarının içine alıp ufacık bir buse koyardın dudaklarıma,işte o an hüngür hüngür ağlardım,deli gibi titrerdim, huzurumdan,mutluluğumdan.

Derin ve güzel duygular.
Hissiyatı yüksek bir yazı.
Yüreğinize sağlık.

mavili haklı.

hissiyatı yüksek bir yazı.