Ağırca bir yük omzumda
Her Seviş/me/kansız Bir Ölüm!
Hani yaraların birbirine benzer ya bazen
Biri tutup sırtlansın istersin yalnızlığını
Ilık bir nefes ararsın
Hiç olmazsa buz gibi bir dokunuş
Eteklerinde ne kadar acı varsa
Silkelemek istersin
Susarsın!
Her susuş
Bir ömrün götürdükleridir aslında…


Çok acılardan geçtim
Çokça çektim sevdaların yükünü


Unutulmayacak hiçbir acı yok
Biraz da bundandır burukluğumuz
Bile isteye tutkunluğumuz
Uzattığımızda ellerimizi
Dokunduğumuzda birbirimize
Tutukluğumuz
Biraz da bundandır.
Acıyı sever insan
Sevişir!
Her sevişme kansız bir ölümdür aslında…
Her seviş mekânsız bir ölüm!


Seninle bir kez daha sevişmek için
Bin kez daha ölebilirdim.


Sonra masal oldu aşk!
Bir köşe başında
Bir yol dönemecinde
Elini tanrısına açmış mal mal bekleyen
Bir dilencinin kuytu dibidir aşk
Çok kocaman bir markette
Ellenip ellenip bırakılan
Mevsimi geçmiş sebze gibidir bir aşk
Ot gibi yani!
Sen sanırsın her mevsim aynı
Her an aynı tutkuyla çekeceksin içine
Her soluk alış biraz daha uzaklaştırır aslında…


Seni hiç tanımamış olmak için
Yüreğimi her yerinden deşebilirdim




Alıntı