Konu: Düşlerime dokunma

Kimseye söylemediğim
Ve kimsenin bozmasına izin vermediğim düşlerim vardı.
İçinde sen olan ama senin bile bilmediğin
Dokunulmamış kirletilmemiş bozulmamış düşlerim vardı.
Beni bu kadar mutlu eden onlardı.
Sana bakarken masallar yazardım ben
Seni dinlerken sana dokunurken
Her harfinde bir düşü saklayan masallar yazardım.
Kimse bilmezdi.
Sen de bilmezdin.
Kirlenmesin diye söylemezdim.



Gecelerin de geçmez olur
Gündüzlerin de
Sonra bitti. Ansızın bitti.



Beklemediğim bir zamandı beklemediğim bir cümleydi belki onun için bu kadar yaktı canımı.
Kimselere dokundurmadığım düşlerimin üzerine basa basa gittin. Kirlendi düşlerim.
Alışmaya çalıştım.
Nefes almaya çalıştım.
Yaşamaya çalıştım.
Çalışmakla olmuyordu.
Yaşamam için yeni düşler gerekiyordu.
Sen yoktun kurduğum bütün düşler yokluğunla kirleniyordu.
Nefes almakla yaşanmıyordu.
Yaşamam için seni sevmem gerekiyordu.
Sonunda bıraktım kendimi.
Rüzgâra bırakırsın
Bir kuru yaprak misali
Nerede bulacaksın bilemezsin
Sonunda kendini



Seninle sensiz nefes almayı
İçinde senin olduğun düşleri senden uzakta kurmayı
Sana bakmazken sen dinlemezken masallarıma düşler saklamayı.
Artık sadece seninle değil herkesle paylaştığım dünyada
Sadece seninle değil herkesle paylaştığım anlarım vardı.
Sen olmayınca yaşam bir masal değildi.
Yaşamdı.
Sıradandı.
Sen Gittin
Her şey gitti
Sevinçler
Mutluluklar
Hayaller
Artık her şey sıradan
Her şey basit
Ben de



Seni bu kadar çok sevdiğim için kızdım kendime.
Bir gün gideceğini anlamadığım için.
Durmaksızın sonsuza kadar süreceğini sandığım düşler kurduğum için kızdım.
Yaşadıklarımı herkesin yaşadıklarından ayrı tuttuğum için kızdım.
Sen bitti dediğinde o kadar çok acı çektiğim için kızdım.
Hala bile bu kadar acı çektiğim için kızdım.
Gidiyorum dediğinde biraz daha kal demediğim için kızdım.
Bazı anlar vardır ya
Ya vardır ya yoktur
Göremezsin karanlıktan
Çarparsın duvarlara
Ama yine de yürürsün
Bir sonraki adımın boşluk olsa bile
Gözlerine bakmaktan
Hiç korkmadım
Sevgilim...

(ALINTI)

Sen gidiyorum dediğin an
Bozuldu düşlerim...
DUR..!

Güzel şiir ve kareler için teşekkürler...

Seni bu kadar çok sevdiğim için kızdım kendime.
Bir gün gideceğini anlamadığım için.
Durmaksızın sonsuza kadar süreceğini sandığım düşler kurduğum için kızdım.
Yaşadıklarımı herkesin yaşadıklarından ayrı tuttuğum için kızdım.
Sen bitti dediğinde o kadar çok acı çektiğim için kızdım.
Hala bile bu kadar acı çektiğim için kızdım.
Gidiyorum dediğinde biraz daha kal demediğim için kızdım.
Bazı anlar vardır ya
Ya vardır ya yoktur
Göremezsin karanlıktan
Çarparsın duvarlara
Ama yine de yürürsün
Bir sonraki adımın boşluk olsa bile
Gözlerine bakmaktan
Hiç korkmadım
Sevgilim...


bitirdin beni.. müthi$..

teşekkür ederim beğenmenize sevindim

"Düşlerin gerçeğe, gerçeklerinse düşe dönüştüğü bir yaşam özlüyorum. Yaşamaktan bunalmıyorum, bunalımı yaşayıp, bunu
kendime ait bir yaşam biçimine dönüştürüyorum.Sanırım bütün sorunum özlemekle ilgili. Keşke "yaşlanmaya başladım, o yüzden
geçmişi özlüyorum" diyebilseydim. Zerre kadar özlemiyorum geçmişi. Geçmişe dair ne varsa silindi hafızamdan. Ben geleceği
özlüyorum. Belki de hiç yaşayamayacağım geleceğime dair özlemlerim. Asıl sorunda burdan başlıyor zaten. Geleceğin
olmayacağını biliyorum. Olmayanı, olma ihtimali bulunmayanı özlüyorum. İşte bu özlem koyuyor insana...
Duvarda gölgeler ve o görüntülerle çarpışmak yoruyor. İnsanlar gerçek değil artık, mekanlar gerçek değil. Belki de o yüzden
sevmiyorum ana caddeleri, ışıltılı alışveriş merkezlerini, konforlu mini sinema salonlarını. Filmlerin değeri düşüyor oralarda,
filmler hırpalanyor. Ruhumuz bütün"sakıncalı" kareleri sansürlüyor, makaslıyor, yalnızlaştırıyor. Sansürlü, makaslı, yalnız bir
yaşam bu benim yaşadığım ve yalnızım işte yine...
Şaşırmıyorum aslında, böyle olacağını çok öncesinden biliyordum. "Boş durmadım, savaştım. Savaştım ama yenildim. Yenildim
ama ezilmedim" diye kandırmayacağım kendimi. İşte itiraf ediyorum; ezile ezile, hırpalana hırpalana yenildim. Yenildim işte
ötesi yok..
İşte bu yüzden korkuyorum ana caddelerden. Deniz kenarlarını seviyorum, salaş meyhaneleri seviyorum. Issız ve bana ait olan
yerleri seviyorum. Televizyonu değil ama o televizyonun altındaki dolapta bulunan anılarımı seviyorum. Her açtığımda o dolapta
bulunan anılarımın anlatacakları var bana çünkü. O salaş dediğim meyhanenin de öyle, kayalara vuran dalgalarında ne çok
anlatacağı şey var. Bunlar dışında herşeyin sadece görüntüsü var oysa.
Bunun için ve sadece yalnızca kendimi korumak için kaçıyorum herşeyden. Kaçarak yaşıyorum. İçime kapanmıyorum, düpedüz
içime kapaklanıyorum. Böylece korunuyorum hayattan. Bedenimse ruhumun zırhı sadece..."

Okurken birde DüŞe DüŞürdüklerim geldi birden aklıma... ellerine gönlüne sağlık Turk_Perisi

Harika bir şiirdi teşekkürler ...