sabahın soğuk resmine uyandı eller
dudakların kıyısında korkunun gözleri
bir dokunuşun harına yenilirken
eski demlerin kararan rengi
ilişme nefesime
görmeyeceğim ihanetini
gece söylemeli
yalnızca yüzüme kapattığım
kapıların dertlerini
sabaha yazılırken p/iç uyanışlar
güne akandı
ürkek zamanların tanığı hicran
göreni yok
duyanı yok
s/aklayanı hiç olmadı
şekin bir elinde ihanet dururken
görmeyen gözlerde sokakların öpüşmeleri
bir mizana oturtsam ellerimi
geceyi aklar mı ?
söyle ya sen
göğsüme gömülü sandığım
suskun saniyelere mi böldün ketliğini
gören yok
duyan yok
s/aklayan hiç olmadı
sabahın seherinde
ihanet akıyorken dudaklardan
sulu sepken bir gecede d/üşüyorum
ağzımda zanlı bir rüyayı çalkalarken
korkuya b/ulaştırmadım parmak uçlarımı
tembel gözyaşların karşısında
yaşlanmıyorken gün
s/aklanıp çehremde doğmalıydı
yüzümden geceyi söken ay
tenime değmeden işkenceler
gözlerimi ak bir ayetle örtmeliyim
görmedim
d/uymadım
s/aklanmadım...
Alıntı


LinkBack URL
About LinkBacks
Alıntı Yaparak Cevapla





