Konu: Kapalı [Parantez] Yaşamlar

Kapanan dualar sonrası
hayat astılar yüzümüze…





[ aç
hiç aralanmamış
merhamet ölüsü gözlerini
gördüğüm k/an g/ölüsün ]







İçimde zamana değmeyen
yaralar var
yazgıda düşü kırık anılan kadınlar
dokunmaya kalksam kayıp kentler ölür

diyeti yok
sere serpe acıyı gezerek
dolaşan kâinatın
küf kokan dudaklarının tanığı yaşamların








üstüme gelme!
bütün yaltaklığınla ayaklarıma
pranga bir kâbustan geçiyorsun
yanıksın ihanetin kadar da kancık
kapanmış perdelerinde
kaç kekeme hayal bıraktın?
kaç çocuktan düşlerini çaldın?







beynine mahalle dolusu sevinç bıraktım
dokunmayı unutmuş, görmeyi özlemişim
gidişlerin ıslaklığı kadar t/uzaktım
sesinle gözlerimi ısıtacak kadar yasak
üstüme gelme!









[sevinç sanılan gölgeler
güneşle doğmadan öldüler…]








sakar bir zamanda düştüm sabaha
hiç uzanamadım şerbetli toprağına
bağrına doğmamış çocuk/lar bırakıyorum
avucuna kapanmamış ayet/ler
harap adımlardan bir mekan derliyorum
adı: yok
üstüme gelme!
hikâyesi de yok








[ hayatın bayat tadına sarılmış
ölümlüdür gülüşler
kimseler bilmeden söyleyin
gitsin melekler …]




Alıntı

Kapanan dualar sonrası
hayat astılar yüzümüze…

Bu cümleden neler çıkarılabilir ki

İçimde zamana değmeyen
yaralar var

Durdukca acıyan dokununca kanayan kapanmak bilmeyen yok olası yaralar...

kaç çocuktan düşlerini çaldın?

Bu cümleyi bende Babama yazdıgım bir şiirde kullanmıştım şaşırdım
Kaç çocuktan düşlerini çaldın
Kaç çocugun babasını aldın oyunun en güzel yerinde...

[sevinç sanılan gölgeler
güneşle doğmadan öldüler…]

çok güzel ifade etmiş bu cümle belki de herşeyi...

çok güzell dii biraz hüzünlendirdi tesekkürler canım

yazılacak çok şey var yorumlarının üzerine,
sanırım fazla hüzünlendim, teşekkürler güzel yorumların için canımm