yaralanmış bir besteden
dileniyorum şefkati
itelerken nefrete soyunmuş düşünceleri
kılıç yarası gibi
oturmasaydı ünlem işaretleri yüreğime
o zaman aşk diyebilirdim
gülen gözlerine
kırgınlıkları
dönüşü olmayan yollara bıraksam
hiçbir miadın eşiğinden
inmezse hüzün,
karabasan çığlıklar okşamasa
gecenin nefesini
uykuya yatırabilirdim gözyaşlarını
belki
o zaman güneşten bir tutam
sonbahar sıcağı olurdu sözlerin
//yabandı k/adın
dokunduğun kadar kırılgan
umutlar düşlüyorsun
suskun fırtınadan
ahirin doğuşunda yazılmış
siyah duvara suretin
şimdi sus/ma//
belki
yeni yüzde doğar
bıçak yarası değmemiş bedenin
dağınık tariflerden korkmalı
ivazsız sözlerin
dilenmeseydi aksak bir ruh suretini
dili kırık vedalar
cebi yırtık anılardan doğmazdı...
buruk anları yazarsam yüreğime
sakat bir çocuk doğacak
üşüyen ellerime
Alıntı


LinkBack URL
About LinkBacks
Alıntı Yaparak Cevapla





