Konu: Baba

Baba benim, yavrun !

Bıraktığın yerde, bıraktığın yaşta..
Issız odamın köşesinde, 3 yaşımda
O çocuk ruhuyla yalvarıyorum sana
Gece en acı’masızlığıyla bastırdığı zaman
Ne olur, ne olur beni yalnız bırakma

Baba benim, yavrun !
Yokluğunun acı’sını gömdüm dağlar ardına
Sükûta namzet dilim, çığlık çığlığa gönlüm
Sustum, duymadılar beni,
Konuştum, kana bulandı kelimelerim..
Bütün suçların müsebbibi benim !
Böyle olmasını inan istemedim

Baba benim, ağlayan yanın !
Kar düştü avuçlarıma, yanıyorum...
İçimde hasretin yatıyor boylu boyuna...
ACI’larım kadar VARım işte
Acı’ın ne kadar diye sorma !

Baba benim, bi çâre yavrun !
Beynimi kemiriyor düşünceler
İçimi yakıyor duygular...
Beni güçsüz bırakıyor, kendimle giriştiğim amansız savaşlar.
Elimi kolumu bağlıyor, boynu bükük hatıralar...
Sonu gelmiyor yenilgilerimin...
Ah’ımı da ateşe verdim !
Dayanabildigim kadar bu yangına...


(ALINTI)
Benim duygularımı hiç bir şiir bu kadar güzel yorumlayamzdı
Yazarı kim bilmiyorum ama helal olsun o küçük kalan yanına

Ah’ımı da ateşe verdim !
Dayanabildigim kadar bu yangına...

Ahı ateşe vermek ve dayanabilmeyi ummak zor olmalı
Off ya cidden acayip oldum okurken
Kim yazmışsa yüreğine sağlık
Türk_Perisi Teşekkürler güzel paylaşım için

yarasın

içinde okadar güzel şeyler varki ....

teşekkürler güzel bir şiir

Baba benim, ağlayan yanın !
Kar düştü avuçlarıma, yanıyorum...
İçimde hasretin yatıyor boylu boyuna...
ACI’larım kadar VARım işte
Acı’ın ne kadar diye sorma !

Sözün bittiği , gözyaşlarının konuştuğu anlar bu anlardır.
Ne denebilir ki kaybetmeyi , özlemeyi babaya olan bağlılığı çok güzel anlatmış bu şiir.
Şairin yüreğine sağlık. Paylaşım içinde senin ellerine sağlık Türk perim

tesekkürler canım