Hayat Kitabı
Ne çok yaşlandı yıllar!
bitince bağ bozumları
asmada korukken olgunlaştı dillerimiz
beyaza karılan saçlar tararken siyah dünleri
ne kahramandı gözler alevleri sönmeden
eskimeden dizin dermanı
yıkanmadan yüzün düşleri
bükük değildi aşkın beli nefesi nefes kovalarken.
çocukluk dediğimiz bir kısa rüyaymış uyandık!
envâ-ı çeşit şekerdi dünya gözümüzde
kuşlar vurulurdu tek sapanla
insan değerliydi çok evvelden
oyun alır oyun satardık hile yoktu serde
saklanan yıllarmış biz ebe
ne çok sobelendik sokak ve caddelerde...
hayat kitabının ayracıydı süslü gülüşler
her roman biraz bizdik kendimizle dertleşen
çürüyen üzüm tanesiydi gençlik izleri
tortusu hüzün tadı buruk ezgiden
susmayan dildi anılar tazelenirken
devri düşük plakta
bez kurdeleli def eşliğinde raks eden
laternada bir atımlık şarkıydı insan süreci…
cildi eskiyen tenlere doğumla geldi önsöz
son sözü söyledi baş ucu taşı
soğuk taşa kalırmış ya insanın adı...
adınız, yılınız
bunca yıl nerelerdeydiniz siz...
hoş geldiniz merhum!
Neslihan YAZICILAR


LinkBack URL
About LinkBacks
Alıntı Yaparak Cevapla



