paylaşmak seni uzakta bir yerle
dışında kalmak en asude saatlerde hayatın
gücümün tükendiği anlarda
sana sığınmak mihrace


aslında kaçıyorum kendimden oldukça
buldukça derinlerde sana ait iz
dokunmuyorum tozlansın keyfince





bir sen yoksun,
ustura ucu nefes almak benimki mihrace






uykusuz gecelerden kalma bir rüyanın içindeymişiz
uyursam kaybederim korkularım nöbet nöbet
huzursuz an be an


inciniyorum düşünce gölgen pencereme
senin suçun değil mihrace
bunca öfkeyi kim biriktirdi yaban köşesinde kalbinin
bir bilsem





şüphesiz anlayacağım
kırıksın mihrace






karanlığı çöküyor öfkenin sözlerine
bir mısra düşürüyorsun gözlerine
en bakir şiirimsin sen mihrace


olmadık mevsiminde ömrümün
geçimsiz düşlerimde sen büyütüyorum
bütün kahırları yükleyip sımsıcak bir gülüşe
çare bulunmaz bilirim ezelî ölüm düşüne






şüphesiz bileceğim…
ölüm son sığınak mihrace






kulaklarımda sözlerini unuttuğum şarkı olmasa
ıpıssızım mihrace
bir hiçlik büyütürken ağrılı yanlarıma simsiyah
marazî beklentilerimin ortasında
zakkum





bir sen varsın aydınlık yanı hayatımın
yalan masallarımın çocuk yanıydın dokunulmaz
her akşam ışıkları söndüğünde günün
kabuğuna çekilen bir başınalığıma komşu sensizlik






şüphesiz bileceğim
sen gitmişsin mihrace





Alıntı