Sefil bir yalnızlık çöktü yine geceme;
kararsız bir soğuk, kendi haline bir sessizlik..
Söndürdüğüm sigara izmaritleri ele veriyor özlemimi..
Birtek gözlerini düşünmek,
birtek o değiştiriyor odamın rengini..!
Heryer yeşil oluyor,
ve ben aniden gülümserken buluyorum kendimi..
Çocuklaşıyorum sonra,
seni düşünmek gülümsetiyor beni
yakışıyor yüzüme seni düşünmek...!
Sonra burada olmadığını farkediyorum.
Saatimin anlamsız nefesi çekip alıyor yüzünü gözbebeklerimden.
Huysuzlaşıyorum..
Dudaklarımın kenarları ele veriyor öfkemi..
Ufak bir çocuktan farksızım yokluğunda,
varlığında da farksız..!

Acımı koca bir kadın gibi çekiyor,
seni küçük bir çocuk gibi seviyorum..!


Dilek Eğri